Pogadane: Szymon Springer

Musi to być w ten sposób troszeczkę robione, bo duża część z tego bydła jest na wpół dzika, więc jest to jedna z najbardziej niebezpiecznych prac, którą można wykonywać w Australii. To bydło też często jest spędzane helikopterami, bo to jest dużo łatwiej pokryć duży obszar, zobaczyć. Mówi się, że na jedną krowę w tamtym rejonie Australii, czyli w tej suchej części przypada około 20,5 hektara, czyli to jest obszar, na którym ta jedna krowa jakby się żywi, stąd też takie ogromne przestrzenie, te farmy, które Tam określa się jako station. Pokrywają. Druga część mojej pracy będzie polegała na pracy z młodzieżą aborygencką, ponieważ rodzina Szafordów, do której jadę, prowadzi też obozy dla aborygenckich nastolatków po to, żeby ich wprowadzić i pokazać troszeczkę inny styl życia.

Czasami jest to wywożone na południe, gdzie jakby nabiera większej tuszy bądź masy. Na pewno jest to czwarta generacja rodziny Szafordów. To jest Francis Szaford, Marisa Szaford oraz ojciec Frank plus ich dzieci, więc powiedzmy, że gdzieś tam biorąc te trzy osoby plus ich rodziny jako te, które funkcjonują na tej farmie na stałe, no to gdzieś w granicach między 15 a 20 osób. Tam przyjeżdżają różni ludzie z całego świata? Czy jak się stało, że tam pojedziesz i że w ogóle pojawiła się taka możliwość? Znaczy proces sam szukania trochę trwał tej farmy i poszukanie jakby odpowiedniej farmy aborygenckiej i gdzieś po prostu na YouTubie mi trafił się dziś filmik przez australijską stację ABS.

No alkoholizm też jest taki dosyć... jest problemem, który bywa Szymon Springer. Nie powiem dokładnie, ale to jest może około 20-30 lat uczy się w szkołach o kulturze aborygenckiej i zrozumienia, bo ona się w dużym stopniu opiera na duchowości i nie jesteśmy do końca w stanie zrozumieć, dlaczego pewne rzeczy są dla aborygenów istotne. Druga rzecz jest taka, że to był lud wędrujący, a nagle prowadzi osiadły tryb życia.