Pogadane: Szymon Springer

Czasami jest to wywożone na południe, gdzie jakby nabiera większej tuszy bądź masy. Na pewno jest to czwarta generacja rodziny Szafordów. To jest Francis Szaford, Marisa Szaford oraz ojciec Frank plus ich dzieci, więc powiedzmy, że gdzieś tam biorąc te trzy osoby plus ich rodziny jako te, które funkcjonują na tej farmie na stałe, no to gdzieś w granicach między 15 a 20 osób. Tam przyjeżdżają różni ludzie z całego świata? Czy jak się stało, że tam pojedziesz i że w ogóle pojawiła się taka możliwość? Znaczy proces sam szukania trochę trwał tej farmy i poszukanie jakby odpowiedniej farmy aborygenckiej i gdzieś po prostu na YouTubie mi trafił się dziś filmik przez australijską stację ABS.

Zobaczyłem tam po prostu rywek odnośnie gdzieś mi mignęło nazwisko Shaford właśnie północna Australia i tak zacząłem szukać, zgłębiać ten temat i w końcu trafiłem Że to jest 7emu Station. Akurat też posiadali jakby swoją stronę internetową. No i koniec języka za przewodnika, jak to się mówi. Wystarczyło napisać, powiedzieć jaki jest plan, jaki jest zamysł, kim jestem, dlaczego chcę to robić. I najpierw po rozmowie krótkiej mailowej, później jeszcze była rozmowa telefoniczna. No i jakby rodzina nie widziała w tym problemu, żebym po prostu mógł przyjechać i tego typu rzeczy zrealizować. To jakie twoje umiejętności się tam przydadzą na miejscu? Zaangażowanie. Znaczy potrafię jeździć konno, potrafię jeździć motocyklem.

Szymon Springer. To prawo było jedno z trudniejszych, bo tam też duża część aborygenów jednak mieszkała. Do lat 60-tych traktowano ich jako po prostu, w książkach opisywano jako element faunnej flory, czyli nie mieli po prostu nawet jako ludzie, więc jeśli już nałożymy te kilka takich faktów, które się na to Nakładałem i zobaczyłem, że w 1953 roku właśnie Uli Shafford kupuje tą farmę z wygranej w wyścigach konnych, bo miał akurat dar do zwierząt, w sensie, że umiał ocenić, czy dane zwierzę jest dobre, co wynika właśnie z tego obcowania z naturą aborygenów przez te tysiące lat.