Pogadane: Mikołaj Milcke

Mogą zmienić werdykt widzów, jeśli się tak bardzo zmówią, jeśli ta decyzja będzie prawie że jednogłośna. Mają takie liberum veto i mogą zmienić osy programu. Ale z tego co pamiętam w kilkunastu edycjach The Next Superstar, które są w mojej książce, prawie nigdy się to nie zdarzyło. Tak trochę jak teraz w preselekcjach polskich w Eurowizji, że jurorzy mogą wybrać swojego kandydata, który pojedzie na Eurowizję, mimo że widzowie głosowali zupełnie inaczej. Tak, to prawda, troszkę tak. Zresztą w mojej książce też ten, kto wygrywa Next Superstar, znowu borują. Znowu zaczęliśmy o telewizji publicznej i znowu zaczęli borować. Ja nie wiem, to jest jakiś po prostu fatum. Naprawdę ktoś tutaj słucha. I nie wiem, o czym mówiłem.

O Eurowizji, tak. W mojej książce też jest jedną z nagród za wygranie Next Superstar, dzika karta w preselekcjach na Eurowizji. W jaki sposób budowałeś te postaci? Na zasadzie przeciwieństw. Zawsze się buduje w książce czy w filmie postaci na zasadzie przeciwieństw. Jest Adam, który jest, albo nie, od Dominika zacznę. Jest Dominik, który jest chłopakiem otwartym, serdecznym, ciepłym, prawdziwym, taki duszaczłowiek, przyjacielski, uśmiechnięty, jest taki pomalowany takimi pastelami. Jest Adam, który jest niedostępny, zimny, tajemniczy, wystraszony, choć nie chce tego pokazać.

On mógł wszystko. Mógł wszystko, co chciał. Mógł sobie to zaplanować i zrealizować. Mógł chcieć jechać na Fryderyki i pojechał. Mógł chcieć jechać na Eurowizję i pojechał. Mógł chcieć jechać na wycieczkę do telewizji i to zrobił. Więc odkurzyłem w sobie tego małego Mikołajka, który mógł, co chciał. Uwielbiam siebie za to. Uwielbiam tego małego chłopca, który we mnie ciągle jest. Mikołaj Milke, dziękuję ci za rozmowę. Bardzo dziękuję, pozdrawiam, ale głupotne gadałem, przepraszam. I nic się z tego nie wytnie. Podcastu Pogadane możesz słuchać między innymi na Spotify, Google Podcast, Apple Podcast i na YouTubie.