Ukraina chciała, by Gruzini UDERZYLI NA ROSJĘ. Sytuacja w Tbilisi

Również witam serdecznie, również bardzo miło, że z Państwem się spotykam. Na tyle ile będzie możliwe opowiemy co tam się w Gruzji działo i być może co się będzie jeszcze działo. Prof. Krzysztof Fedorowicz oczywiście reprezentuje Uniwersytet im. Adama Mickiewicza oraz Instytut Europy Środkowej w Lublinie, także podwójna ilość. afiliacja, no ale wiedzy tutaj mamy dzisiaj naprawdę całą, całą masę, także mam nadzieję, że uda się wyegzekwować przynajmniej kilka ciekawych wątków, bo zdaje się, że to, co się dzisiaj dzieje w Gruzji, to jest rozwinięcie tego, o czym mówiliśmy w trakcie naszej pierwszej rozmowy jeszcze w czerwcu. Na samym początku poproszę wszystkich Państwa o kciuk w górę, tak żeby ten nasz program pofrunął, żeby dotarł do możliwie jak największej liczby osób.

Dlaczego? Dlatego, że gruzińskie marzenie zbudowało taką narrację, to bardzo im pomogła wojna na Ukrainie, Zaraz po rozpoczęciu wojny na Ukrainie gruzińskie marzenie zbudowało taką narrację, że my jesteśmy partią dążącą do pokoju, do stabilizacji, natomiast opozycja to są partie, które dążą do wojny. Jest pewna rzecz, o której w Polsce się głośno nie mówiło, mianowicie... Jak wybuchła wojna na Ukrainie, doradcy prezydenta Załęskiego, politycy, wojskowi ukraińscy głośno mówili o tym, żeby otworzyć tak zwany drugi front na Kaukazie. Znaczy, zachęcali swoimi wypowiedziami. do tego, żeby Gruzja na przykład siłowo próbowała odzyskać Abchazję i Osetię, żeby stworzyć problem w stronie rosyjskiej.

Po prostu postanowiono to wykorzystać i powiem szczerze, wyszło im to świetnie. Naprawdę zbudowali taką narrację. przedstawiono, zresztą do dzisiaj opozycja przedstawiona jest jako chaotyczni ludzie, którzy dążą tylko i wyłącznie do wojny. To zresztą było i można było zobaczyć to w 2024 roku podczas kampanii wyborczej do parlamentu na plakatach wyborczych, które były tutaj w centrum Tbilisi. I teraz słuchacie, którzy nas słuchają, tego nie zobaczą, ale widzowie, którzy nas oglądają, zobaczą. Tutaj w tym miejscu będzie pokazane kilka zdjęć właśnie, które zrobiłem w Tbilisi, tych plakatów. Ci, którzy tego nie widzą, to ja postaram się opowiedzieć. Te plakaty przedstawiały...

Miałem ogromną przyjemność rozmawiać z kolegą zarówno z Uniwersytetu, jak i z Instytutu. Z doktorem Piotrem Oleksem na temat sytuacji w Mołdawii. Tam Mołdawia zrobiła krok w drugim kierunku. Postarała się podejść na tyle, na ile mogła, bliżej do Europy. No więc z jednej strony moje pytanie jest takie, czy... Ta erozja instytucji demokratycznych jest już nieodwracalna i wydaje mi się, że po części profesor już na to pytanie odpowiedział na samym początku, że trudno się spodziewać, żeby ta wielopartyjność miała miejsce i ten pluralizm polityczny, żeby to wróciło w krótkim czasie do Gruzji.

Przeciętni mieszkańcy Gruzji, no w Gruzji mamy gruzijski kościół prawosławny, musimy też pamiętać o tym, że ten kościół jest instytucją zaufania publicznego. Bardzo największe zaufanie w Gruzji to ma właśnie kościół prawosławny. No i niestety ten kościół prawosławny postrzega Unię Europejską jako właśnie te wartości LGBTQ, te, których właśnie oni odrzucają. I to jest niestety też poważny problem w Gruzji, gdy dla przeciętnego, starszego... Gruzina, Unia Europejska kojarzy im się z gejami i lesbijkami. I z rozpasaniem seksualnym. Taki jest potoczny obraz Unii Europejskiej. Oni chcą Unii, ale po swojemu. Oni chcą bronić tak zwanych swoich tradycyjnych wartości, jakkolwiek by to nie zabrzmiało.

na realia, a z tym może być równie. No teraz mamy tutaj kwestię właśnie palestyńską i strefę gazy, więc to już jest też kolejny sukces. Ja myślę, że Trump unika wszelkich takich właśnie wypowiedzi i działań, które mogły mu ewentualnie zaszkodzić, a w przypadku Gruzji moim zdaniem im mniej on robi, tym lepiej dla niego i dla Gruzji. I oczywiście w tej warstwie takiej retorycznej możemy usłyszeć, że to się nie podoba, że tutaj trochę się bije tą opozycję, że system idzie w stronę bardziej tego autorytaryzmu, ale dopóki to nie przekroczy jakiejś takiej czerwonej linii, to ja myślę, że tutaj ze strony amerykańskiej nie będzie jakiegoś wielkiego halo. Tutaj jedyne, w którym momencie mógłby być problem, to jest kwestia właśnie tych wpływów chińskich w gospodarce Gruzji.

Gruzja nie idzie w stronę Moskwy. Gruzja jest po prostu pragmatyczna, a to, że to jest akurat zgodne z interesami Federacji Rosyjskiej, to jest coś innego. Natomiast nie ma tutaj czegoś takiego jak... jakby tak jak w Mołdawii, gdzie Federacja Rosyjska próbuje przejąć ten system polityczny. Nie, tutaj po prostu sobie obie strony nie przeszkadzają. Jeżeli kraj jest ewidentnie w miarę dobrze zapatrujący się na relacje z Rosją, to po co im przeszkadzać? Po co cokolwiek im tutaj robić? Niech to się dzieje tak, jak się do tej pory działo. I myślę, że Federacja Rosyjska... tutaj nie zmieni swojego postępowania. Pytanie o tą Abchazję i Osetię Południową. Faktycznie my musimy mieć też świadomość, że dla Gruzinów to są ich terytoria.

No ale to już nie wiem, czy się profesor ze mną zgodzi, czy ma odmienne zdanie w tej kwestii. nie no, zgodziłbym się oczywiście ze strony Polski, raczej ten Kaukas przez wiele lat, z wyjątkiem może tutaj festii związanej z wojną w 2008 roku, nie odgrywa większego znaczenia i myślę, że to się raczej też przez pewien okres czasu nie zmieni, a szkoda, bo mielibyśmy tutaj... sporo do ugrania. Mało kto wie na przykład, że w Armenii wiceminister spraw zagranicznych tego państwa to jest absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, biegle mówi po polsku. Jest jeszcze kilku polityków ormiańskich, którzy wykształcili się w Polsce, mówią płynnie po polsku.

Jakoś w Polsce nikt tego nie zauważa, nie wykorzystuje. To są rzeczy, które... w sposób naturalny powinny być zauważane, ale to też świadczy o tym, że chyba państwa Kaukazu w chwili obecnej w tej polskiej polityce wschodniej większego znaczenia nie odgrywają. Czy to słuszne podejście, czy nie? To oczywiście historia pokaże. A dzisiaj moim Państwa gościem był profesor Krzysztof Fedorowicz, reprezentujący Uniwersytet im. Adama Mickiewicza oraz Instytut Europy Środkowej. Panie profesorze, ogromnie dziękuję za Pańską wiedzę i za chęć podzielania się nią z naszymi słuchaczami. Również dziękuję bardzo Państwu serdecznie za wysłuchanie i obejrzenie tego odcinka i zapraszam na kolejne.