Teologia i obojętność. Muzeum POLIN x Karolina Wigura

Czujemy milczenie Boga. Tego doświadczyliśmy w czasie II wojny światowej, ale myślę, że to jest bardzo tutaj takie ważne, w tym sensie, że masa wspomnień ludzi, którzy przeżywali wojnę, Była pełna takiej nadziei, aktów strzelistych, że oto nasze cierpienie zostanie usprawiedliwione w pewnym momencie i doczekamy się, po tej masakrze, doczekamy się szczęśliwego, wolnego, sprawiedliwego świata i wszystko wreszcie będzie inaczej, prawda? Czyli to znaczy ta wizja chrześcijańska, to znaczy krzyża Chrystusa, prawda? Po którym następuje zmartwychwstanie, była wielką nadzieją, myślę, świata ogarniętego wojną.

Czy też to jednak jest tak, że w tej religii sprawiedliwość, naprawienie, zwycięstwo zła, to jednak przychodzi dopiero na samym, samym końcu, na sądzie ostatecznym? Zwycięstwo nad złem, tak. Zwycięstwo nad złem. To są bardzo różne koncepcje teologiczne, natomiast myślę, że tym co jest podstawowe w chrześcijaństwie, dla mnie przynajmniej, to jest właśnie ta nadzieja. To znaczy nadzieja, że ten świat, który został zbawiony przez Chrystusa Syna Bożego, zbawiony, Bo już niby jesteśmy po zmartwychwstaniu, prawda? Tak uczy nas teologia, święty Paweł to pokazuje.

Jürgen Moltman. Mamy Chrystusa, który poprzez swoje cierpienie zbawia świat i w tym nurcie chrześcijaństwa Zastępy ludzi, miliony ludzi, którzy cierpią, idą jakby drogą Chrystusa i razem z Nim zbawiają świat. To znaczy ratują od śmierci, cierpienia, bólu, rozpaczy i tak dalej. To znaczy ten nurt teologii w ogóle nie zostawia pytania, nie otwiera pytania o obojętność czy wręcz o okrucieństwo Boga. W tej wizji to my jesteśmy okrutni.