Pułapka nowoczesności

Stąd w warunkach II wojny światowej powtórzyło się dokładnie to, co miało miejsce na świecie w warunkach I wojny światowej. Przestawione gospodarki mocarstw na produkcję zbrojeniową zaczęły wypluwać z siebie jak szalone, gigantyczne ilości wszystkiego. Miliardy naboi karabinowych, dziesiątki milionów pocisków artyleryjskich, dziesiątki tysięcy czołgów, dziesiątki tysięcy, setki tysięcy samolotów. Amerykanie z kilku tysięcy samolotów w produkcji rocznej doszli do prawie 100 tysięcy samolotów w produkcji rocznej. Ich produkcja amunicji była gigantyczna, Rosjan, Niemców tak samo. Okazało się, że do toczenia wojny totalnej potrzebna jest totalna ilość wszystkiego i to musi być nowoczesne, ale musi być tego dużo.

Ale jeżeli celów jest bardzo dużo, środków rażenia też wciąż musi być bardzo dużo. Jeżeli gospodarka pracuje w systemie cywilnym, w systemie pokojowym Zakłady produkcji zbrojeniowej wytwarzają po kilkaset rakiet przeciwlotniczych rocznie, po kilka tysięcy bomb, to państwo w reżimie pokojowym nie jest zdolne do, nawet będąc mocarstwem, nie jest zdolne narzucić państwu średniemu swojej woli klasycznym oddziaływaniem przy użyciu konwencjonalnej amunicji. Nawet jeżeli Amerykanie dzięki swojej nowoczesności mogą szybko zdobyć panowanie w powietrzu i intensywnie oddziaływać na przeciwnika, to mogą to robić krótko. A mówimy o Ameryce. Rosja, wielokrotnie słabsza od Stanów Zjednoczonych, ma olbrzymi problem, aby intensywnie oddziaływać ogniowo na Ukrainie przez miesiące i lata.

Tak jak Ameryka w czasie II wojny światowej miała i surowce i obrabiarki, a więc mogła generować bardzo szybko potężne siły zbrojne. Niemcy mieli obrabiarki, ale nie mieli surowców, więc nie generowali. Stąd w tej pułapce nowoczesności, która jest także efektem dywidendy czasów pokoju, przeniesienie łańcucha dostaw źródeł surowców poza własne terytorium stanowić może zagrożenie w warunkach konfliktu światowego. Jeżeli my dzisiaj na przykład mówimy, że tak nowoczesną bronią w wymiarze na przykład taktycznym w walce piechoty, jako nowa broń piechoty, tą nowoczesną bronią są drony, No to jeżeli światowy system łańcuch dostaw podzespołów, chipów, baterii, magnesów zasadza się na chińskiej dominacji, no to ani Ukraina, ani Rosja nie mogłaby prowadzić nowoczesnej bądź nienowoczesnej wojny dronów, w zależności jak będziemy oceniać znaczenie tego środka walki, bez kupowania podzespołów od Chin.

Że można tak jak Amerykanie wydać wojnę na Bliskim Wschodzie, nie w pełni mobilizując gospodarkę, czy jak Rosjanie atakując Ukrainę, nie dokonując wcześniej pełnej mobilizacji. Agresor bądź strona wojująca, zakładająca, że można powalić przeciwnika szybką kampanią, musi zawsze uwzględnić, czy posiada wszystkie środki potrzebne do zwycięstwa w takich uwarunkowaniach. Wojna rzadko kiedy pozwala rozstrzygnąć ją ograniczanymi nalotami bombowymi. Znamy taki przypadek. Wojna w Jugosławii w roku 1999. Ale znamy też przypadki całkowicie odwrotne, jak Wietnam, jak Jemen. To znaczy przewagę technologiczną trzeba zawsze połączyć z dobrym planem wojny i z właściwym zabezpieczeniem materiałowym.