Pułapka nowoczesności

Duet chciał raczej zabić system państwa przeciwnika, a więc zniszczyć jego podstawy w ramach wojny totalnej. Ale obaj odnosili się do strategicznych i operacyjnych aspektów samej sztuki wojny, wpadając w pułapkę nowoczesności, ponieważ nie odpowiedzieli sobie na podstawowe i fundamentalne pytanie. Nawet jeżeli armia osiągnie niezwykłą nowoczesność, jak długo musi oddziaływać i jak wielkimi środkami, aby odnieść zwycięstwo? Duet uważał, że wystarczy kilka nalotów bombowych na miasta przeciwnika, aby złamać jego wolę oporu. Zicht uważał, że małą armią zawodową można zwyciężyć w serii szybkich kampanii. Oczywiście w ramach Reiswery zakładano rozbudowę armii do wielkich rozmiarów, ale Zicht uważał, że szkielet, kościec musi opierać się na armii nowego wzoru w rozumieniu armii zawodowców.

Może nie armii zawodowej jako takiej, chociaż taką była Reiswera, ale na armii zawodowców. Tylko o ile duet nie odpowiedział sobie prawidłowo na pytanie, ile razy i ile miast wroga muszą zbombardować nasze bombowce, aby wygrać wojnę, tak Siegt nie odpowiedział sobie na pytanie, jakiej wielkości musi być armia zawodowa, żeby zwyciężyć kolejne państwa, kolejnych przeciwników, jakiej musi być wielkości. Reiswera, mając 100 tysięcy zawodowych żołnierzy, była niezdolna do wojny, więc Siegt jakby łatał tą niezdolność w poszukiwaniu doskonałości, ale z racji przestrzeni i struktury sił zbrojnych, armia licząca tylko 100 tysięcy ludzi nie może podbić jakiegoś terytorium, no chyba, że przeciwnik będzie przerażająco słaby albo zostanie obezwładniony przez środki ogniowe, no bo stutysięczną armią, no jeżeli przeliczymy, że na przykład