Początek Dywizji SS „Totenkopf” - SS-Heimwehr Danzig

1 września 1939 roku SS-Heimwehr Danzig wchodzi do walki i okazuje się, że prawdziwa wojna to nie parada. Że przyszli fanatycy z Totenkopfu muszą się nauczyć walczyć. Że trafiła kosa na kamień, bo Polacy broniący Pomorza, walczący na wybrzeżu we wrześniu 1939 roku, wielokrotnie o tym mówiłem, to był crème de la crème naszych wojsk. Może nie wygląda to na papierze, że to była elita, ale ci żołnierze, ci pocztowcy, oficerowie drugiego oddziału, walczyliśmy fanatycznie, odważnie i mężnie. Dla nas to po morze było tak samo emocjonalnie ważne to wybrzeże, jak dla Niemców. Na pocztę gdańską atakują S-mani. Atakuje policja, atakują SS-mani z oddziału E. To E pochodzi od nazwiska Kurta Eymanna.

Pisze się Eymann SS-Obersturmführer Kurta Eymanna, a więc jednostka E jak Eymann. No Niemcy się wszędzie zdziwili. Mieli szybko zdobyć pocztę? Nie zdobyli. Trzeba było kilku szturmów, trzeba było działań sapelskich, wysadzania wejścia, podpalania piwnic, użycia samochodów pancernych, artylerii, żeby zdobyć polską placówkę. I w walkach o Pocztę Polską biorą także udział pododdziały Heimwehr Danzig. Anton Winter wspominał. Rozpocząłem wojnę 1 września 1939 roku jako żołnierz 3 Plutonu 13 Kompanii Wsparcia Działu Piechoty SS-Heimwehr Danzig. Jednostka została przerzucona do Biskupiej Górki. Kompania Działu Piechoty składała się z trzech plutonów. Każdy pluton miał dwie armaty piechoty 7,5 cm, a lekkie działo piechoty 18 nazywane cygańską artylerią.