Nieudana reanimacja. Ostatnie lata PRL.

Ponieważ zawsze agresywni, butni, aroganccy Sowieci w początku lat 80. musieli się zderzyć z ogromnym wyzwaniem, czy stanąć przed ogromnym wyzwaniem. A tym wyzwaniem był Ronald Reagan, prezydent amerykański, prezydent z partii republikańskiej, który tym się bardzo odróżniał od swoich poprzedników, przede wszystkim może Jimmy'ego Cartera, którego może nieco przesadnie uważamy za mięczaka w polityce międzynarodowej, ale na tle właściwie wszystkich polityków amerykańskich, wszystkich prezydentów amerykańskich drugiej połowy XX wieku, Ronald Reagan jawi się jako absolutny jastrząb, jako człowiek wartości, człowiek skrystalizowanych poglądów prodemokratycznych i wyjątkowo też antysowieckich. To był człowiek, który był zdecydowany wspierać polską opozycję demokratyczną, który był oczywiście...

realizował polityczny interes amerykański. Ale tym akurat interesem było to, żeby osłabiać Sowietów poprzez wspieranie wolnościowych ruchów w Polsce. Nie tylko w Polsce oczywiście. No i na to wszystko Reagan był apostołem, można powiedzieć, wolności gospodarczej na spółkę z Margaret Thatcher. To jest wszystko bardzo istotne, ponieważ lata 80. to z punktu widzenia globalnego ogromny zwrot w pewnej w ogóle filozofii myślenia o ekonomii, o polityce ekonomicznej. to zwrot w stronę liberalizmu. Dzisiaj określamy może to zwrotem neoliberalnym, ówcześnie tego określenia nie używano, ale to był zwrot ku efektywności, ku konkurencyjności, ku wolności gospodarczej i to, jak się okazało, był bakcyl, który bardzo poważnie się przyczynił do zmiany rzeczywistości również za żelazną kurtyną, nie tylko w Polsce, także w Związku Sowieckim.