Nieudana reanimacja. Ostatnie lata PRL.

To nie były czasy Gomułki, Gielka, którzy mieli swoją wizję, czy Breżniewa, którzy mieli swoją wizję i ona trwała. Przede wszystkim chodzi właśnie o zmiany w Moskwie. To Gorbaczow tak się rozsmakował w tych zmianach, jak się potem okazało, zupełnie stracił nad nimi kontrolę, że właściwie z miesiąca na miesiąc okazywało się, że coraz więcej można. Za tym Messner nie nadążał, ale byli też inni towarzysze I o tym drugim też chciałbym powiedzieć króciutko. Byli tacy towarzysze, którzy w politykę wchodzili właściwie w latach 80. Tacy towarzysze jak Ireneusz Sekuła, niesławny później, jak się okazuje, aferzysta. w III RP, ale także tacy politycy jak Leszek Miller czy Aleksander Kwaśniewski, oni zupełnie inaczej już patrzyli na Polskę komunistyczną.

W sensie nie kalendarzowa, tylko po prostu wiosna. Mniejsza z tym, jak to potem się potoczyło, bo to już jest temat na zupełnie odrębną rozmowę. Ja chciałbym zakończyć takim cytatem Leszka Balcerowicza, który przedstawiając swój program gospodarczy reklamował go tak. Trzeba skończyć z fałszywą grą, w której ludzie udają, że pracują, a państwo udaje, że płaci. Alternatywa, którą proponujemy to życie udane zamiast udawanego. To slogan reklamowy, natomiast ta fałszywa gra, gdzie ludzie udają, że pracują, a państwo udaje, że płaci, to dobrze podsumowuje te ostatnie lata komunizmu. Myślę, że to podsumowanie rzeczywiście jest dobre, aczkolwiek otwiera dyskusję na temat tego, w jaki sposób Leszek Balcerowicz polską rzeczywistość przekształcił, ale to już zupełnie inna historia. To jest temat na osobną zupełnie dyskusję.