Jak bogata była II Rzeczpospolita?

Więc ten świat był zupełnie inny. Pewnie takich przykładów byśmy mogli dużo więcej poddawać, ale oczywiście pewnie najbardziej trafiają do wyobraźni konkretne liczby. Tak naprawdę wówczas rodzin, bo już nie powiem o ludziach, no bo to trudno powiedzieć, czasami było, czy to jedna osoba, czy cała rodzina ma takie dochody. Ale gdzieś tam w latach dwudziestych, już po reformie Grabskiego, takich rodzin, które zarabiały powyżej, miały dochody powyżej 100 tysięcy złotych rocznie, było około 900 w całym kraju. Czy to było dużo? To było sporo, chociaż też musimy sobie jedno uświadomić, że w tej 900 osobowej grupie, właściwie rodzin, znowu nie jednej osoby, ale rodzin, około 700 to są wielcy posiadacze ziemscy.

Natomiast problem jest hiperinflacja. która się pojawiła po wojnie polsko-bolszewickiej 22-23, przede wszystkim 24, bo hiperinflacja zabija rynek. To znaczy, jeżeli ja wyprodukuję rower, ja go sprzedam, to ja na nim stracę. No bo te pieniądze... Już będą mniej warte, już za pieniądze, które sprzedałem dzisiaj rower, jutro roweru nie kupię. W związku z czym po co to produkować? Opłaca się nie produkować. Więc zabija to handel, czy się zabija to kredyt, który jest przecież istotny dla funkcjonowania gospodarki. No i to był problem. Natomiast jeżeli Polacy mieli z czymś problem w latach już po reformie Grabskiego, stabilizacji, po pojawieniu się złotego i tak dalej, to właśnie była raczej deflacja z wielkiego kryzysu, która funkcjonowała.

Bo kimś innym był Grabski. Grabski zajmował się kwestiami budżetu, finansów państwa, stabilności złotego. Natomiast kim innym był Eugeniusz Kwiatkowski? To był polityk gospodarczy, który miał dosyć szerokie wizje, zwłaszcza w porównaniu do tej grupy żołnierzy, oficerów, którzy rządzili Polską w pierwszej połowie lat 30. i którzy tak naprawdę stwierdzili, że to się wszystko samo naprawi, zostawcie to. Co spowodowało, że Polska była jednym z najbardziej dotkniętych wielkim kryzysem państw na świecie. Być może byłby to sukces. Trudno powiedzieć, co by było, gdyby. Natomiast myślę, że na koniec warto jeszcze raz sobie uświadomić, jak mało czasu mieli nasi przodkowie w czasie II Rzeczpospolitej.