Mamo, tato - ja chcę wracać!

da mu trochę więcej luzu, ulgi i będzie mogło się cieszyć i nie spinać tymi niedogodnościami. Ale może być też tak, że oczywiście żono wieczorem dalej będzie stało na stanowisku, że ono tu nie chce być. Ja myślę, że jako rodzic chciałabym się też jakoś skontaktować z wychowawcami, z opiekunami, porozmawiać, jak oni widzą moje dziecko. Nie, czy moje dziecko ma prawo czuć się tak, jak się czuje. Absolutnie. To nie chodzi o to, żeby ktoś zweryfikował i powiedział, tak, no rzeczywiście Jankowi tu jest trudno. Nie, nie, Janek się świetnie bawi w olbrzymia. Chciałabym się dowiedzieć, jak w ich oczach moje dziecko tam się ma. Jak oni je obserwują? Czy rzeczywiście może jest tak, że jest gdzieś na uboczu, nie bardzo może się odnaleźć, jest markotne?