Mlodzi w AA

Dobra, oddaję głos tobie, Kamil. Dzięki, dzięki Alicja. Kurczę, troszeczkę, troszeczkę mnie gdzieś zaniepokoiłaś, jak powiedziałaś o tej ciężarówce, wiecie, bo ja jeżdżę ciężarówkami, ale jestem trzeźwy, więc kontroluję ten pojazd, także spoko, nikomu nic się nie stanie. Tak długo, jak jestem trzeźwy, tak długo, jak jestem trzeźwy, to wszyscy na drodze są bezpieczni. Kiedyś tak nie było. Kiedyś tak nie było. Jeździłem, jeździłem pod wpływem. Miałem taką zajawkę, że nawet nie wsiadałem do tego samochodu gdzieś tam, Jak byłem trzeźwy, bo nie było tych efektów, co nie? No ale to też właśnie gdzieś pokazuje mi skalę mojej choroby, co nie? Czyli lepiej tu jeszcze za kierownicą po pijanemu, tak? Tak, jakoś te zakręty lepiej wychodziły po prostu, no ale to jest skrajnie gdzieś nieodpowiedzialne, zdaję sobie z tego sprawę.

No niestety tak to u mnie wyglądało, nie było to od razu. No i już kurczę z tym darem desperacji byłem na tych meetingach, spróbowałem się jakoś tam odnaleźć, ale nadal bardzo trudne to było. Też byłem na grupach, gdzie faktycznie ta średnia wieku była 55-60 lat, tak trafiłem akurat na grupę, więc ja po prostu tylko przychodziłem, Siadałem z tyłu i słuchałem, jakie ludzie mają problemy, co nie? Ciężko mi się było w jakiś sposób utożsamiać, bo ja miałem troszeczkę jakby inne te problemy, co nie? Dla mnie było problemem, jak tu pracę ogarnąć, jak tu, nie wiem, gdzieś do dziewczyny zagadać, czy jakby tu na przykład, nie wiem, jakoś się rozwiedzać, a tam panowie mieli, kurczę, dla mnie wtedy panowie, mieli po prostu gdzieś tam jakby problemy, co z żoną i w ogóle, co nie?