Mlodzi w AA

Ja mam dzisiaj wdzięczność po prostu, że nikogo nie zabiłem i przy okazji też kuczę siebie, co nie? Także jakoś to tam... Było, ale też tutaj chciałem się odnieść do tego, co Marzena powiedziałaś o tych marzeniach, bo też mi się właśnie, jak Robert dzielił się swoim doświadczeniem, też mi przyszły na myśl te, kurczę, przecież ja miałem marzenia, co nie? Gdzieś to jest, mi się wydaje naturalne, że gdzieś tam ten wiek, taki właśnie 16, 17, 18, to był taki czas właśnie, co dalej z tym moim życiem, co ja będę chciał robić, jakie studia wybrać i co tutaj, co tutaj. No to jest takie gdzieś po prostu normalne, co dalej, co nie z moim życiem. I ja pamiętam, Też jestem trochę marzycielem ogólnie. Bardzo, bardzo gdzieś lubiałem się uczyć, miałem dobre stopnie w szkole i ja gdzieś ogólnie chciałem zawsze iść na AWF, żeby właśnie gdzieś w kierunku sportu się rozwijać.