Po Prostu Wschód - 8 czerwca 2024

Że Rosja jest naszym przyjacielem. Rosja jako Związek Radziecki kiedyś była bardzo, bardzo sprzyjała Indii. A tak jak rozmawialiśmy z innymi osobami, że Rosjanie są wszędzie, we wszystkich sferach i to mody, ekonomii, życia społecznego, kulturalnego. I pierwsza rzecz, która tak jakby z zewnątrz patrząc, tak pokazuje politykę indyjską, którą można by było powiedzieć, że się kieruje pragmatyzmem. Czyli inaczej mówiąc, kto da więcej. Jeżeli dadzą więcej Amerykanie, no to wtedy Indie będą w stanie lepiej współpracować z Amerykanami. Chociaż też coś, co nas zaskoczyło, że dla nich pozytywnym było elementem to, To, że w kontekście, nie wiem, wyborów w Stanach Zjednoczonych Europa zaczyna uniezależniać się od Stanów Zjednoczonych, co powinno być plusem.

A czy ten BRICS nie przypomina trochę tego ruchu państw niezaangażowanych, który był w czasach Związku Radzieckiego, właśnie takich jak Egipt, także Indie? Czy to nie jest troszkę powrót do czegoś takiego? No i taki nie. Gdyby nie było tam Rosji, to można by było powiedzieć, że nawet ma aspirację do takiego regulowania pokojowego stosunków międzynarodowych, ale z racji tego, że Rosja jakby w warstwie oficjalnej, narracyjnej przejawia się jako taki puchaty biały miś, który chce pokoju dla wszystkich, a z drugiej strony mamy kły wymierzone w kierunku zachodu i bardzo mocno agresywne antyzachodnie. Więc tutaj wiele jest różnych interesów i państw afrykańskich i państw azjatyckich, ale ten element antyamerykański i wynikający też z takiej spuścizny kolonialnej utrudnia nam jednak dostęp do

Pani powiedziała, że w 1991 roku, czyli wtedy, kiedy Ukraina uzyskała niepodległość, wiele tych ukraińskich miast wracało do swojej historii, od ESCA do tej imperialnej rosyjskiej, zachodnia Ukraina do historii ukraińskiej, ale zastanawia mnie to, że bardzo często na Ukrainie było takie podejście, nawet w tych miastach, powiedzmy centralnej Ukrainy, może nie zachodniej, kiedy były pomniki, Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, czyli tego okresu II wojny światowej, kiedy Związek Radziecki walczył z III Rzeszą, czy pomniki Lenina, gdzie ludzie mówili, że my ich nie usuwamy, bo to jest nasza historia. Jakby oni akceptowali, tolerowali, może nie akceptowali całą swoją historię, nie wybierali z tego. Czy teraz nadszedł właśnie ten moment, kiedy trzeba wybrać skąd tak naprawdę jesteśmy, co jest naszą historią, co jest historią naszego miasta?

Cóż, teraz pokazujemy na wystawie dzieje sztuki XX wieku, które są też taką opowieścią składającą się z wybranych obiektów, które pokazują modernistyczne związki na przykład z centrami europejskimi. Podkreśla się europejskość Odessy, wszystkie Wszystkie fakty, których Odessa ma ogromne ilości w związku z Paryżem, z Monachium, z Berlinem, też z Krakowem, więc to są te akcenty, a drugie to są lokalne historie, które opowiadają o lokalnych artystach, ale też taka rywalizacja z Moskwą, na przykład protokonceptualizm powstaje jednak w Odessie, chociaż oczywiście sztuka konceptualna rosyjska jest