#100: prof. Krzysztof Abriszewski - Teoria kultury, Kino współczesne, Możliwa przyszłość

Pasowało, więc robiliśmy dłuższą analizę, dosyć dokładną, Jokera. Do samego filmu zaraz możemy jeszcze przejść. Jak już zaczęliśmy nagrywać, to po pierwsze... Nagrywamy, dobra. Dzień dobry, Krzysztofie, bardzo mi miło, dzięki za odwiedziny. Dzień dobry, Piotrzu, dzień... Cześć, ja dziękuję za zaproszenie. Więc tak, po pierwsze, w szybkim skrócie, z Krzysztofem poznaliśmy się na Kopernikonie. Tak jest. Miałem przyjemność poprowadzić modu, debatę powiedzmy, też na bazie etyki w technologii. Bardzo fajną debatę, bo jak się okazało, potem nam się dalej rozmawiało dobrze, nawet jak nam się czas skończył już i publiczności też się dobrze rozmawiało z nami. Dokładnie, stąd też pół roku później jesteśmy tutaj.

Sprawdzaliśmy jakby czy samych siebie, czy nasze analizy w takie pierwsze się zgadzają. Przy innej okazji na innych zajęciach robiliśmy też trochę podobnie z Robocopem, że stary Robocop i nowy Robocop. Ta nowa ekranizacja. I to jest ciekawe, jak się właśnie od takiej strony do tego podejdzie, że się zapyta na przykład, co było takiego fajnego wtedy, co teraz już nie jest, co nas nie wciąga, albo jak sobie kiedyś wyobrażano przyszłość i teraz w tym samym dziele. Tak, to jeszcze jest fajny temat, ale co do wyobrażenia sobie przyszłości jeszcze chcę zaraz przejść, bo teraz często zarzuca się, że te właśnie odnowione dzieła są gorsze. Dużo ludzi jakby obrzuca gdzieś tam w kupoł te nowe wersje starych produkcji, czy to są bajki, czy to są filmy właśnie, czy odtworzenia komiksów.

To znaczy nie chodzi tylko o to, że będziemy sobie ogólnie tak, czy tak, na któryś z tych czterech sposobów wyobrażać, ale też o różne szczegóły, które będziemy sobie wyobrażać, w którą stronę te szczegóły będą nas kierunkowały. Ja mam taką pozytywną wizję właśnie obrazowania rzeczywistości, bo wydaje mi się, że kiedyś przyszłość obrazowano w taki bardzo właśnie utopijny sposób. Darmowa energia, wszędzie transport bardzo szybki, prosty i tak dalej. Tak jest, tak jest. To są te wizje właśnie np. z lat 50. Jetsonowie tutaj znowu wracają, czy Asimow. Do Jetsonów chcę zaraz jeszcze na chwilkę wrócić. Też Jetsonów na jednych moich zajęciach oglądaliśmy. Jetsonowie są z Flintstonami połączeni, wiesz o tym?

No tak, tak, tak. Okej, no to chciałem do tego nawiązać, ale to dobra, zaraz jeszcze. Na czym ja? Sorry, bo się zawiesiłem. Optymistyczny element miałeś podać. Optymistyczny element. I że będzie mnóstwo energii. A tak, że to obrazowanie było takie, że będzie super i to myślenie, że będzie super, doprowadziło nas do dzisiejszego świata, w którym widzimy masę problemów i raczej ludzie mają takie, boże, będzie apokalipsa zaraz. Czy to katastrofa klimatyczna, czy to katastrofa jakaś wojna atomowa i tak dalej, czy to właśnie AI nagle nas wszystkich zniewoli. Ludzie patrzą teraz w przyszłość i widzą apokalipsę, więc mam takie troszeczkę optymistyczne przekonanie, że może jak kiedyś ludzie mieli takie o, będzie dobrze i doszliśmy tutaj i teraz się boimy tego, gdzie jesteśmy, to może jak teraz się boimy, to dojdziemy do jakiegoś lepszego, ładniejszego miejsca.

A myślę, że warto do niego wrócić w sensie takich analiz naukowych, no ale to myślę, że to powoli jakby odkrywamy się na polską kulturę popularną, taką tam starszą i nowszą. Właśnie to jest dla mnie troszkę smutne, rozumiem dlaczego to się dzieje, ale jest to dla mnie troszkę smutne, bo te właśnie kreskówki, nawet ten jeden gość, który robi kapitana bombę, blok ekipę i tego typu wszystkie kreskówki, One są wszystkie super przez 21 odcinków, po prostu są wymiatające i później on to sprzedaje do Comedy Central czy gdziekolwiek indziej i już wchodzą właśnie pisarze, wchodzi trochę cenzury, bo reklamy i tak dalej i to troszeczkę zaczyna tracić na swojej autentyczności powiedzmy.