#100: prof. Krzysztof Abriszewski - Teoria kultury, Kino współczesne, Możliwa przyszłość

Spotyka kogoś na drodze zawsze. Potem z tego wypracowano schemat, który zaczęto używać do pisania scenariuszy, produkcji filmów. Schemat, który łatwo teraz w wielu filmach identyfikować i z którym się borykają też twórcy filmowi, próbując czasami przezwyciężyć go w taki sposób, żeby zaskoczyć nas, żeby nie było tak, że my już wiemy dokładnie, co oni tam nam pokażą, oni powiedzą, nie, nie, nie, musimy trochę was oszukać. Tak, to mówiliśmy o tej przewidywalności, że teraz tak filmy troszeczkę się zmieniają, te bardziej ambitne filmy się zmieniają. Widać to teraz przynajmniej po takim... Hajme... Boże... O wojnie, Boże, o bombie atomowej teraz film... Oppenheimer. Oppenheimer, Boże. Już co innego myślałem. Oppenheimer. To widać, że troszeczkę inaczej jest ten film zrobiony, inaczej jest wyreżyserowany.

Ale jakby to, co powiedział właśnie, że on nie ma planu. On po prostu robi rzeczy i coś się dzieje. To jest dla mnie trochę jak świadomość tego, Boże, jak... Mansona. Manson powiedział, że on jest nikim. On nigdy nikogo nie zabił. On wiedział, jak pociągać za sznurki rzeczywistości, żeby się działo to, co on chce. I tak samo wydaje mi się, że Joker jest takim pięknym przedstawieniem nie osoby, która coś robi, tylko właśnie siły jakiegoś napędu, jakiegoś zdarzenia na świecie, które jest konieczne, żeby te inne rzeczy się wydarzyły. Która przod o przodu. Dokładnie. I teraz gdzieś pomiędzy tym wszystkim musiał być ten bohater nasz, bo nie możemy zrobić Jokera bohatera.

No tak, tak, tak. Okej, no to chciałem do tego nawiązać, ale to dobra, zaraz jeszcze. Na czym ja? Sorry, bo się zawiesiłem. Optymistyczny element miałeś podać. Optymistyczny element. I że będzie mnóstwo energii. A tak, że to obrazowanie było takie, że będzie super i to myślenie, że będzie super, doprowadziło nas do dzisiejszego świata, w którym widzimy masę problemów i raczej ludzie mają takie, boże, będzie apokalipsa zaraz. Czy to katastrofa klimatyczna, czy to katastrofa jakaś wojna atomowa i tak dalej, czy to właśnie AI nagle nas wszystkich zniewoli. Ludzie patrzą teraz w przyszłość i widzą apokalipsę, więc mam takie troszeczkę optymistyczne przekonanie, że może jak kiedyś ludzie mieli takie o, będzie dobrze i doszliśmy tutaj i teraz się boimy tego, gdzie jesteśmy, to może jak teraz się boimy, to dojdziemy do jakiegoś lepszego, ładniejszego miejsca.