#100: prof. Krzysztof Abriszewski - Teoria kultury, Kino współczesne, Możliwa przyszłość

Jakby teraz wydaje mi się, że filmowcy próbują zrobić jakieś takie właśnie nieoczekiwane show, ponieważ prawie wszystkie pomysły już były zekranizowane i ludzie w te półtorej godziny są w stanie dość szybko przewidzieć, co ma się stać. Spodziewają się, dokładnie znają mnóstwo sztuczek, tak? Wszyscy jesteśmy widzami myślącymi i refleksyjnymi. Nawet jak próbuje się nas oszukać, to my i tak wiemy. Ale a propos Oppenheimera i Nolana, to kiedyś dobrych parę lat temu na jednym z moich zajęć analizowaliśmy Batmana, jednego z jego Batmanów. I okazało się, że ta konstrukcja, tak jak ją tam analizowaliśmy, jest niezwykle skomplikowana, bo wyszły nam tam, lekko licząc, trzy różne ścieżki bohatera ponakładane na siebie.

Podobnie jak w Matrixie nie można zrobić Agenta Smitha bohaterem, co mi się wydaje, że właśnie nim on jest, bo to nie Neo był wybrańcem, tylko on. To on sam wyszedł z Matrixa. To on jakby doprowadził do równowagi Bo Neo wynegocjował to, ale jakby agent Smith był tym błędem, który zmusił maszyny do pokoju z ludźmi. Więc wydaje mi się, że trochę może nieświadomy taki mechanizm był też właśnie w tym Batmanie zastosowany. Wiesz co, no to jest pytanie, które da się, bo to jest fajne pytanie i da się je operacjonalizować, czyli zamienić na plan badawczy. Czyli w tej chwili co robimy, siadamy Z kartkami papieru robimy sobie tabelki, tak jak ja robię zajęcia o ścieżce i oglądamy i sprawdzamy, czy w filmie, czy w opowieści mamy poprowadzenie przez pełną albo niepełną ścieżkę właśnie i Batmana i Jokera i dwie twarze i jest szansa, że tak jest.

Zaczyna być naciągana albo widzisz, że nie działa. A czasami jest po prostu trudno, tak jak z tym Batmanem, którego robiliśmy. To nie był ten, o którym rozmawialiśmy, tylko to była jakaś inna część. I tam było trudno, bo po prostu to było skomplikowane. Zresztą w ramach tego samego cyklu zajęć wtedy akurat, to jak na medioznawstwie prowadziłem zajęcia jeszcze z moimi doktorantami, to robiliśmy też analizę pierwszego sezonu Stranger Things. I to też była taka praca, która była wyzwaniem, dlatego że ja nie pamiętam, czy był już drugi sezon wtedy, czy był tylko pierwszy, ale zrobiliśmy cały pierwszy, więc to jest tam ileś odcinków, to jest dużo materiału.