Mentionsy Mentionsy
Pierwsza Młodość
Pierwsza Młodość

Pierwsza Młodość #155

28.11.2025 ·1 godz 2 min · 2 rozdziały · 2 sponsorów

Ten film widziałam cztery razy. Nie daje mi spokoju, zmusza do myślenia, refleksji i zadawania pytań, to „Po polowaniu”. Opowieść ze środowiska uniwersytetu w Yale. Opowieść o ludziach postawionych przed ważnymi wyborami, w świecie politycznej poprawności, rewolucji, zmian obyczajów i mentalności.  Ten podcast powstaje dzięki Patronite: https://patronite.pl/karolinakp 0:00:00 Intro 0:05:16  Po polowaniu  0:55:33 Outro

1:20 · Patronite 1

To wszystko ma ten film. Ten film nosi tytuł Po polowaniu, wyreżyserował go Luca Guandanino, jeden z najbardziej znanych reżyserów współczesnych. I bardzo na ten film czekałam. On był pokazany najpierw na festiwalu filmowym w Wenecji w tym roku i miał różne recenzje, ale między innymi przebiło się to, że to jest film o me too. I że to jest film, który się trochę z tym wszystkim rozprawia i pozostawia widza, delikatnie mówiąc, w niezbyt dobrym nastroju. Więc pomyślałam sobie, o to jest coś dla mnie. Wszak film pod tytułem Tar, Skate Blanchette, uważam, że za jeden z najlepszych powstałych w ostatnich latach, To jest film, który ja znam na pamięć i uważam, że on bardzo wiele, a z czasem jeszcze więcej mówi w ogóle o tym, co się dzieje w naszych głowach, co się dzieje z naszą polaryzacją, z naszymi poglądami, ze wszystkim. No i teraz mamy to. Mamy to.

11:42 · Sekset.pl 8

Bo ten film jest niesłychaną zabawą intelektualną. Ja dawno nie widziałam czegoś tak niesłychanego, czegoś tak mocnego, czegoś tak bardzo prowokacyjnego na bardzo wielu poziomach. Guadagnino się nie... On idzie na zwarcie z widzem, on idzie na zwarcie z systemem, on prowokuje i on przede wszystkim każe nam oglądać historie ludzi, których my nie lubimy. Ja nie jestem w stanie polubić nikogo w tym filmie. Może męża głównej bohaterki, troszeczkę. Za jedno zdanie, które tam powiedział, które jest po prostu zdaniem, które kiedyś powiedział mi mój tata. No dobrze, to już wiemy o co chodziło w tym mitu. Słyszycie w tle ten zegar?

No właśnie, ten zegar wybija rytm, wybija czas na początku filmu pod tytułem Po polowaniu, w reżyserii Luki Guadagnino. I teraz tak, główna bohaterką tego filmu jest niejaka Alma, Alma Inhoff. W tej roli występuje Julia Roberts, świetna, wybitna, znaczy no warto było czekać wiele lat, znaczy to jest w ogóle świetna aktorka, ale tutaj to jest pani profesor Uniwersytetu w Yale, Ubrana tak, że magazyny modowe na całym świecie robiły listę rzeczy, które miała na sobie Julia Roberts. Bardzo dużo skandynawskich marek, minimalizm, szyk, szarm, doskonała jakość. To jest po prostu klasa, która nie krzyczy mam klasę. Nie, po prostu ona ma klasę. Tam się po prostu wszystko zgadza.

I pomyślałam sobie, o kurde, co to jest? Ja widziałam wszystkie prawie filmy Woody Allena i ja je rozpoznam. I pomyślałam sobie, dobra, Luca Guadagnino robi film o Me Too, zaczyna go w taki sposób, że my widzimy kobietę, która jest postacią centralną, która ewidentnie jest taką zimną, powiedzielibyśmy nastawioną na karierę, bezdzietną, bogatą kobietą, przekonaną o swojej turbo zajebistości i potem daje mi czołówkę tego filmu, która jest dokładnie kopią, czołówek filmu Woodego Allena, którego to nie należy nazwiska w sobie powiedzieć głośno. No właśnie powiedziałam. Czyli co on robi? On nas po raz pierwszy z wielu razy kopie w żołądek, bo ten film kopie po żołądku, kopie po plecach. Ten film po prostu jest jakby nas ktoś bił.

Ja przynajmniej miałam coś takiego, że wiecie, mamy sielską parę, niby żyją obok kampusu, wspaniale, mają szacunek studentów, wszystko niby jest fajnie, ale mamy tę czołówkę i ta czołówka To jest pierwszy sygnał. I od razu Wam mówię, to jest film do obejrzenia co najmniej na dwa razy. Ja za drugim razem robiłam notatki, a za trzecim razem oglądałam z tymi notatkami. Ponieważ tam jest tyle tropów, tam jest tyle wątków, że można oszaleć, ale ja takie filmy kocham. Posłuchajmy tej piosenki. która wybrzmiewa w czołówce filmu Lucky Guadagnino pod tytułem Po polowaniu z Julią Roberts w roli głównej. To jest piosenka Tonego Beneta i Billa Evansa A Child is Born. Posłuchajcie, a jeszcze ta czołówka Woodego Allena, słynna czarno-biała, bez żadnych ozdobników i ta piosenka.

chciałaby być taka jak ona, nawet paznokcie maluje na ten sam kolor, to mi nawet ludzie obcy, ale mi mówią, że ona jest wpatrzona, bo rzeczywiście jest wpatrzona i która może trochę zachowuje się jak zazdrosny dzieciak. Nie mówię, że nie została naruszona, nie mówię, że nic się nie stało, ale jej energia wtedy jest taka, że możemy mieć też, zresztą Guandanino to genialnie ustawia, że my się zaczynamy zastanawiać. od razu się zaczynamy zastanawiać, nie tylko nad jedną, ale i nad drugą, bo jedna coś tam chowa przed mężem, o czym my jeszcze wtedy nie wiemy, co to było, a ta druga od początku wydaje nam się dziwna. W tym filmie nie lubimy nikogo, w tym filmie nie jesteśmy w stanie, to jest mistrzostwo tego filmu, stanąć po żadnej ze stron. Ja przynajmniej nie byłam w stanie, ja się bujałam od ściany do ściany, naprawdę, wierzcie mi.

Jest tam pewien też twist, na koniec. Końcówka tego filmu, moim zdaniem, jest wybitna. Kiedy ja zobaczyłam napis na ekranie cztery lata później, myślę sobie, o fak, o Jezus Maria, otóż nie. To, co się dzieje na końcu tego filmu, jest takim ostatnim kopniakiem Gładanino w nasz żołądek, bo on nas kopie przez cały ten film. My nie wiemy, po której stronie chcemy być. Jesteśmy. My nie wiemy, co tak naprawdę oglądamy. My widzimy niesamowitą siatkę powiązań. My widzimy ogromne emocje, mniejsze lub większe, pokazywane, nie pokazywane, ale emocje. My widzimy argumenty przeróżne, bo mamy władze uniwersytetu, które muszą podjąć decyzję jedną, drugą, bo tam jest kilka rzeczy, które wypływają. Mamy media, które się w to wtrącają, mamy młodzież, która protestuje, no bo przymiotem młodości jest to, że się protestuje i że się walczy o pokój, potem to się wszystko trochę zmienia, bo trzeba płacić kredyty i różne rzeczy, ale jest ten motyw, mamy te dzieciaki, które też, mówię dzieciaki oczywiście w cudzysłowie, które też potrzebują idola, które też potrzebują przywodnika i one tą Almę...

to ta historia jest moim zdaniem fenomenalnym pretekstem do świetnej rozmowy po. Ten film wzbudza duże dyskusje i ja się nie dziwię, bo chociażby dlatego, że to nie są bohaterowie, których my lubimy, to nie są ludzie, z którymi byśmy chcieli siedzieć, ale jednocześnie nie możemy przestać ich oglądać, chociaż nie biegają goło, tylko cały czas gadają, w tym filmie cały czas się gada, gada, gada, gada. Oni cały czas gadają, a my jesteśmy ciekawi, dobra. Co on zrobił? Co ona zrobiła? A może ona udaje? A nie, a co tamta ukrywa? A ten co ukrywa? A co tutaj wyjdzie? A dlaczego ta powiedziała tak, a nie inaczej? O co w tym wszystkim chodzi? No widzicie, to jest taka komedia ludzka. Taki mikrokosmos na tym jednym uniwersytecie. I to robi ogromne wrażenie, przynajmniej na mnie. Oczywiście tam mogę powiedzieć, że są takie sceny, które ja bym może troszkę inaczej zrobiła, ale uważam, że to jest najbardziej prowokacyjny film Guadagnino.

Myśmy w Polsce też mieli historię, nie wiem, Dymka, historia Gonciarza, którą teraz on chodzi z tym wszystkim po sądach i wygląda no ciekawie. Niektórzy mówią, że pewne rzeczy były przesadzone, inne znowu nie i wielu rzeczy jeszcze też ja na przykład wiem, że my nie wiemy i nie wiem, czy się kiedykolwiek dowiemy, czy osoby, które są bezpośrednio zainteresowane ujawnieniem pewnych historii, czy w ogóle to powiedzą. Bo wiem, że pod dywan jest bardzo dużo rzeczy zamieczonych, ale to jest ta historia, którą pokazuje nam Guadagnino w filmie po polowaniu, jest uniwersalną opowieścią o tym, co się dzieje z ludźmi, którzy stają wobec dylematu. uwierzyć czy nie uwierzyć, a jeśli uwierzyć, to jakie będą tego konsekwencje dla wszystkich. Bo to jest to, co ja powiedziałam w podcaście o Gonciarzu. Co mi niektórzy zarzucali, co ja powiedziałam, słuchajcie, jeżeli wychodzisz z taką sytuacją, że oskarżasz kogoś o konkretną rzecz, to przyjrzyj się, jak to jest w Ameryce.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.