PIEKŁO JEST TU #192. Wszystko dla przyjaciela

Zresztą Litka była jego pierwszą taką poważną miłością i jednocześnie też pierwszą dziewczyną. I to właśnie z nią chciał spędzać jak najwięcej czasu. Jeśli przy kimkolwiek Emil mógł być naprawdę sobą, to był sobą właśnie przy niej. To ona znała jego wszystkie myśli, nawet te krępujące. To jej mówił, co chciałby w życiu osiągnąć. I nie krył, że najważniejsze dla niego było luksusowe życie. I Lidze chciał trochę tego luksusu zapewnić, na tyle na ile był w stanie, więc często robił jej drobne prezenty. Dziewczyna ze skrępowaniem przyjmowała upominki, jednak próbowała Emilowi powiedzieć, że liczy się dla niej jego obecność, a nie dobra materialne, które się z nią wiążą.

Na przykład denerwował się na kierowców, którzy jego zdaniem źle poruszali się po drogach. Niecierpliwił się, wkurzało go wszystko, co jego zdaniem odbiegało od normy. Wdał się też w kilka bujek, które sam sprowokował. Nie były jednak na tyle poważne, by ktokolwiek wyciągał z tego konsekwencje. Raz uderzył chłopaka, który Lidze wysłał życzenia noworoczne. Uważał, że ów chłopak ma wobec jego dziewczyny jakieś niecne zamiary. Te sytuacje potencjalnie niebezpieczne zawsze działy się w miejscach, w których żaden z dorosłych nie interweniował. Bo w szkole Emil zachowywał się tak jak zawsze. Nauczycielom nadal w oczy nie rzucało się nic poza jego stałym uśmiechem.