Autobus prosto do piekła

Nie ma też telefonu, z którym do domu wróciła jedna z jej przyjaciółek. Jedyne, co jej teraz pozostaje, to po prostu wrócić i wreszcie odespać. Dlatego wychodzi z klubu. Procenty sprawiają jednak, że jest zdezorientowana. Pamięta, że przyszła z koleżanką i że z nimi ma wrócić, dlatego zaczepia obcą dziewczynę i prosi ją o pomoc. Z jej telefonu próbuje skontaktować się z przyjaciółkami, ale już dawno ich tu nie ma. Może liczyć na nocleg u jednej z nich, ale dojechać musi sama. Wiktoria rusza na przystanek, z którego odjeżdżają autobusy do Bytomia. Z plebiscytowej kieruje się niespełna 900 metrów dalej, na ulicę Piotraskargi, pod obiekt handlowy Supersam, gdzie odjeżdża najwięcej połączeń.

Szybko zasypia, a głowa co chwilę opada jej i na zmianę się unosi. Mateusz ciągle przygląda się ubranej na czarną dziewczynię. Za każdym razem, by ją zobaczyć, musi odwracać się przez ramię, ale w pewnym momencie upewnia się, że dziewczyna śpi tak mocno, że niemożliwe, że nagle zniknie mu z oczu. Z każdym kolejnym przystankiem w autobusie jest mniej pasażerów. M3 kieruje się na dworzec w Tarnowskich Górach. Z Piotra z Kargi to aż 25 przystanków. Wiktoria powinna wysiąść mniej więcej w połowie trasy, ale Sen jest silniejszy. Przesypia przystanek za przystankiem, a Mateusz zastanawia się, czy jedzie na sam koniec trasy, czy może już dawno przegapiła wysiadkę.