36. Czas sprywatyzować media publiczne | Karolina Wąsowska, Eryk Ziędalski

Po pierwsze w jej skład mieliby wchodzić przedstawiciele każdego Klubu parlamentarnego, także prezydent miałby mieć swojego członka Senat. Najlepiej, żeby to byli fachowcy spoza polityki. Wiadomo, deklaracje deklaracjami, choć jest tutaj postulat tego, by uszczelnić kryteria apolityczności członków Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, a także ograniczyć ich kadencję do pięciu lat. Zdaniem autorów doprowadzi to do tego, że stanowiska będą ucierane w drodze konsensusu I też dzięki temu nie będzie kontroli tylko jednego ugrupowania politycznego nad taką radą. W takim też układzie KRIIT miałby wybierać rady nadzorcze oraz prezesów wszystkich spółek medialnych.

Z drugiej strony mówię, tutaj byłoby ograniczenia związane z kwestią przywracania praworządności, po prostu takie rozwiązanie mogłoby zostać uznane za naruszające praworządność i w zasadzie niczym nie różniące się od wcześniejszych działań PiSu, tym samym stawiałoby to nową władzę w sytuacji bycia hipokrytami. Jedną też z propozycji, która się przejawiała w debacie publicznej, jeżeli dobrze pamiętam, zgłaszoną przez byłego prezesa TVP Juliusza Brauna, było odrzucenie sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji przez Nowy Sejm i Senat, co doprowadziłoby do wygaśnięcia kadencji jej wszystkich członków. Już raz mieliśmy do czynienia z tego typu sytuacją, bodajże w 2010 czy też 2011 roku, kiedy mieliśmy zarówno większość rządzącą, jak i prezydenta z jednego i tego samego obozu, doszło do tego typu rozwiązania.