Duchy szeleszczące niby stara mapa [Poetycki piątek z Noblem]

Wskakujemy pani profesor. Dobrze. Tych książek jest kilka na polskim rynku, ale proponuję, abyśmy wskoczyli do tej, która, nie wiem czy pani jest najbliższa, ale pamiętam, że pani pisa po słowie. Napisałam posłowie do poematu powieści, bo to jest jednocześnie poemat i powieść, autobiografia Czerwonego. Kiedyś tutaj Państwo już opowiadaliśmy o tej książce, więc ja może za dużo wokoło nie będę gadać, tylko bardzo pokrótce. W tej powieści, mamy tę powieść, poemat w przekładzie Macieja Topolskiego, wydało Wydawnictwo Ossolineum. I ta książka bazuje, ta opowieść bazuje na fragmentach poematu z Tezy Chora.

Główną postacią jest Gerion, potwór, którego znamy z dziesiątej pracy Herkulesa. Dziesiąta praca Herkulesa polegała na tym, że miał on uprowadzić bydło Geriona, no i przy okazji zgładzić tego potwora. Ten potwór Czerwonego koloru skrzydlaty potwór dla Stezy Chora staje się głównym bohaterem poematu, który gdzieś tam istnieje we fragmentach. Zresztą tutaj Ann Carson dodaje nam różne zmistyfikowane fragmenty do swojej powieści, na przykład wywiadu ze Stezy Chorem. To jest też takie typowe dla niej zagranie. No ale ona też skupia się na postaci potwora Geryona. W jej powieści ta mitologiczna postać staje się po prostu chłopcem.