Tusk cynicznie gra Trybunałem - Michał Szymański [tekst audio]

Jak wiadomo, Sejm wybrał jednak nie dwóch, ale pięciu sędziów, odwołując wybór trzech sędziów wskazanych prawidłowo. Stąd właśnie mowa o trzech dublerach. Warto jednak sięgnąć także do innego, niezwykle ważnego dla strony liberalnej orzeczenia, jakim jest wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przeciwko Polsce. Xeroflor chciała, żeby tę kwestię zbadał Trybunał Konstytucyjny. Sądy nie podzieliło jednak w pełni stanowiska spółki. W lipcu 2017 roku TK umorzył postępowanie, czyli nie rozstrzygnął merytorycznie, czy zaskarżone przepisy są zgodne z Konstytucją.

Co jednak istotne, w składzie zasiadał m.in. Mariusz Muszyński, uznawany za dublera. Sprawa trafiła więc do ETP3, a ten uznał, że Polska naruszyła Europejską Konwencję Praw Człowieka, czyli prawo do rzetelnego procesu i do sądu ustanowionego ustawą. Warto skąd inąd zauważyć, że zakwestionowano jedynie naruszenie konwencji w sytuacji, w której orzekają dublerzy, nawet jeśli dotyczyło to konkretnego postępowania i konkretnego składu TK. Jednak na tej podstawie środowiska liberalne, polityczne i prawnicze promowały tezę o nieistnieniu Sądu Konstytucyjnego w Polsce.

Z kolei Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że poważne nieprawidłowości przy powołaniu trzech osób oraz prezesa TK podważają status TK jako niezależnego i bezstronnego sądu ustanowionego ustawą na gruncie prawa UE. Jednak, nie wdając się teraz znów w prawnicze rozważania, miało to miejsce wiele miesięcy po tym, jak Donald Tusk zaprzestał publikacji orzeczeń Trybunału. Jest to szczególnie uderzające, gdy uświadomimy sobie, że Trybunał Konstytucyjny orzeka między innymi w sprawie skarg konstytucyjnych. Każdy, czyje konstytucyjne wolności lub prawa zostały naruszone, ma prawo na zasadach określonych w ustawie wnieść skargę do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności z konstytucją ustawy lub innego aktu normatywnego, na podstawie którego sąd lub organ administracji publicznej orzekł ostatecznie o jego wolnościach lub prawach albo o jego obowiązkach określonych w konstytucji.

Przeanalizujmy tym razem stricte politycznie opisywane okoliczności i spróbujmy ocenić, o co może w tym wszystkim faktycznie chodzić. Oczywiście w razie zmiany władzy i zaistnienia opisanego wyżej scenariusza sytuacja tym razem będzie diametralnie inaczej oceniana przez Unię Europejską i międzynarodowe trybunały, skądinąd nadzwyczaj milczące w kwestii niepublikowania orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego przez Donalda Tuska, gdyż po 2027 roku rząd prawicy będzie odpowiedzialny za łamanie praworządności. Zamach na sądownictwo oraz kwestionowanie zasad świata zachodniego. Nie trzeba też mówić, iż na ulicach Warszawy znów ujrzymy tysiące uczestników protestów w obronie demokracji.

Nie można więc wykluczyć, że mamy do czynienia z cyniczną grą. Donald Tusk zakłada ewentualność, iż być może w przyszłym roku będzie musiał oddać władzę. Co w takiej sytuacji może zrobić sprawny polityk? W realiach liberalno-demokratycznych i partyjniactwa, w których interes własnego środowiska politycznego stawia się ponad dobro wspólne, można on rozpocząć proces generowania przyszłych kłopotów politycznych swoim następcom. A wiadomo, że silne związki Donalda Tuska i obozu liberalnego z instytucjami unijnymi gwarantują, że te ani przez sekundę nie będą zastanawiać się nad tym, czy Maciej Berek miał w ogóle prawo zostać sędzią Trybunału Konstytucyjnego. A jeśli w Europejskim Trybunale Praw Człowieka pojawi się sprawa podobna do kseroflor, to kto wie, czy sąd ten nie zmieni nagle linii orzeczniczej.