Czy Jesteśmy Otwarci Na Różnorodność - Z Anną Dąbrowską Z Diversity Hub

No kim ty jesteś Sebastian? W pięciu palcach. Ja? Kim jestem? No, kim jest? Jakbyś miał odpowiedzieć na... Ciekawym świata. No. Czy człowiekiem, który stara się być lepszy. Może to mówią więcej niż pięć. A, no to nie, to dwa są na razie u mnie, dobra. No ale ja na przykład bym powiedziała o sobie tak, że jestem kobietą, to jest dla mnie ważne, tak? Jestem matką, Polką jestem. Inny ktoś powie, że wierzy w Boga. Mam bardzo dużo takich przypadków na zajęciach. I fajnie, no bo to jest ważne. I teraz, czy my to zostawiamy przed drzwiami, wchodząc do pracy? Nie, my dalej jesteśmy tymi samymi ludźmi. I teraz na tych poziomach już jak głęboko się różnimy, a to są nasze wartości, które o nas stanowią, a więc one będą

Ale to już rozmawialiśmy o tym, nie wracamy. Druga rzecz, która jest bardzo istotna w tym rozstrzygnięciu, gdzie te porażki się mogą znaleźć. A więc jedną bym podsumowała, że to jest takie sprowadzanie właśnie D&I do tematów tęczowych czy genderowych najczęściej. Mówię z własnego doświadczenia, z tego, co widzimy, więc to też nie chciałabym, żeby było brane przez odpowiedni filtr, że to jest to, co my słyszymy i co widzimy. Co zamiast budować mosty, to dzieli. Bo wywołuje skrajne emocje i na starcie przegrywamy. Bo zamiast mówić o tym, co nas łączy i że jesteśmy razem, że właśnie każdy z nas jest wyjątkowy i czegoś innego może oczekiwać i przede wszystkim ma prawo, ma prawo przyjść z tym Bogiem do pracy.

I chcę też mieć tego Boga jakby w pracy, tak? W swojej własnej perspektywie. Nie chcę o nim zapomnieć, czy się go wyrzec, bo to będzie bardzo ważne właśnie od strony wartości. To jest jeden czynnik. A drugi właśnie to takie podejście biznesowe, tak? Że to do czegoś służy. I jeżeli my nie znajdziemy linku, Do tego nie znajdziemy sposobu, jak my ulokujemy ten D&I w naszej organizacji. Do czego nam jest to konkretnie potrzebne? My nie wytłumaczymy ludziom, dlaczego się tym zajmujemy. Oni po prostu nie chycą tego. I nie chycą tego nasi menedżerowie. A oni są takim jednym z ważniejszych przekaźników i też, jak pokazują badania, jedną z największych barier w budowaniu w ogóle kultury organizacji otwartej, inkluzywnej.