Erasmusowe Must-know

No i też, żeby to był kraj, w którym kultura nas albo interesuje, albo też ważne, żeby nam po prostu odpowiadała. Bo pamiętajcie, że będziecie jednak mieszkać w tym kraju semestr lub dwa, więc to nie jest wyjazd na wakacje. I szok kulturowy może być dla niektórych świetnym doświadczeniem, ale dla niektórych to może być po prostu przytłaczające. Erasmus to jest dużo różnych wyzwań, więc Będzie dużo wyzwań, tak więc po co dokładać sobie takich niekomfortowych, stresujących doświadczeń. No i ja wybrałam Norwegię z tego względu, że uczyłam się norweskiego już od 2 lat i po moim doświadczeniu z językiem angielskim, bo po maturze wyjechałam na 3 miesiące do pracy, Do Włoch. Po swoim doświadczeniu właśnie z językiem angielskim, bo tam w pracy używam języka angielskiego, bo to była firma angielska, wiem, że nie ma lepszego doświadczenia, nie ma lepszej żywej nauki języka niż poprzez wyjazd do kraju, w którym tego języka się używa lub do miejsca, gdzie po prostu tego języka się używa, prawda?

Ale decyzja jak najbardziej należy do Was. Co ja bym jeszcze rozważyła jest... Są koszty życia, bo musicie być przygotowani na to, że koszty życia w kraju Erasmusowym będą się różnić od kosztów życia w Polsce. Dlatego warto zrobić research i dowiedzieć się w jakim kraju mniej więcej ile pieniędzy wydaje się na życie po prostu. Ja wybrałam Norwegię, jeden z droższych krajów do życia i byłam tego w pełni świadoma. To nie jest tak, że pojechałam tam i miałam, o Panie, 15 złotych za bułkę. Nie, nie było tak. Okej, i tak się zszokowałam, jak zobaczyłam 15 zł za bułkę, ale jakby byłam na to nieco psychicznie już przygotowana, ale wzięłabym to pod uwagę.

Czyli powiedzmy, jeśli szkoła powie, że wysłała jakiś dokument do szkoły, do której macie pojechać na Erasmusa, Zadzwoniłabym tam sama albo napisałam maila i dopytała się się, czy dokument doszedł, czy są odpowiednie dane. Weryfikowałabym to wszystko, żebyście później nie obudzili się z ręką w nocniku, bo ja na przykład miałam taką sytuację, że zbliżał się termin już złożenia aplikacji do tej szkoły w Hamarze w Norwegii, a ja cały czas nie dostałam jakby maila zwrotnego, że moja aplikacja Ze szkoły w Polsce do nich dotarła i kontaktowałam się cały czas z moją szkołą w Polsce. Oni mówili, nie, proszę czekać, proszę czekać, ale termin się zbliżał, zostały dwa tygodnie. W końcu przez ta jakby koordynatorka, która się tym zajmowała, poszła na urlop.

Ja zostałam trochę sama sobie, nie wiedziałam, co mam zrobić. Kontaktowałam się z różnymi osobami na uczelni, sama to wszystko załatwiłam, no i finalnie zgodzili się w tej szkole w Norwegii przedłużyć mi termin o dwa tygodnie na zebranie wszystkich dokumentów. To nie była jedyna z sytuacji, ale w każdym razie wiecie o co chodzi. Polecam jednak zająć się tym samemu i samemu weryfikować, czy wszystko zostało załatwione, to co załatwione powinno być. No i też super ważne jest pilnowanie terminów, bo nie chcecie się super napalić na Erasmusa później, żeby się okazało, że termin aplikacji czy złożenie jakichś ważnych dokumentów już minął. Jeśli chodzi o zakwaterowanie, to jak już wspominałam, ja mieszkałam w akademiku i plus akademika moim zdaniem jest taki, że należy do szkoły i większość rzeczy jest tam już zagwarantowanych, tak?

Ale jeśli jedziecie na przykład grupą znajomych, to wydaje mi się, że dużo bardziej opłaca się wynająć wspólnie dom, niż wynajmowanie akademika. No ale taka jest moja opinia i to jest też z doświadczenia w Norwegii, pamiętajcie, więc nie wiem, jak to wygląda w innych krajach. Jeśli chodzi o transport, to ja osobiście bardzo, bardzo polecam, jeśli macie taką możliwość, pojechać samochodem. Ja mam swój samochód i początkowo w ogóle nie brałam tego pod uwagę. Chciałam, tak jak wszyscy, polecieć samolotem, ale w momencie, gdy gdzieś dwa miesiące przed zaczęłam się tak zastanawiać, gdy dostałam już decyzję, że wyjazd się odbędzie, zaczęłam się zastanawiać... Wiecie, tak luźno nad spakowaniem się. Uświadomiłam sobie, że muszę się właściwie spakować na trzy pory roku. Wyjeżdżałam na początku sierpnia, czyli musiałam się spakować na lato, musiałam się spakować na jesień, musiałam spakować się na zimę, bo wracałam w połowie grudnia, a wiadomo, że w Norwegii zima przychodzi nieco wcześniej.

I wtedy uświadomiłam sobie, że nawet dokupując dodatkowy bagaż 15-kilogramowy, ja będę miała ogromny problem ze spakowaniem się. Bo same kurtki zimowe i buty zajmą mi już jedną walizkę i będą ważyć jakieś 15 kilogramów. A co z resztą ubrań? Co z ubraniami, z kosmetykami, z książkami do szkoły, z zeszytami? Wiecie o co chodzi. Ja miałam tam żyć przez pół roku, to nie było takie hop-siup. I oczywiście dałoby radę to zrobić, bo wszyscy Erasmusi inni właśnie tak to zrobili. Ale ja stwierdziłam, że pojadę samochodem. Więc popłynęłam promem z Polski do Szwecji. Czym się super bardzo stresowałam. A następnie przejechałam przez Szwecję i dojechałam do Norwegii samochodem. Więc jeśli macie taką możliwość, to ja naprawdę bardzo to polecam, bo macie pewnego rodzaju wolność w tym miejscu, w którym się znajdujecie.

No bo co? Na zakupy wszyscy musieli chodzić, pieszo, na przykład codziennie lub co drugi dzień, podczas gdy ja robiłam sobie jedne duże zakupy raz w tygodniu, bo robiłam sobie zakupy na cztery wielkie torby i miałam jedzenia na cały tydzień. I to było super wygodne. Więc jeśli macie taką możliwość, to polecam, ale też wszystko w granicach waszych możliwości, bo wiadomo, że trzeba też wziąć pod uwagę ceny paliwa i różnych innych pierdół, na przykład przeglądu samochodu, Bo mi wypadał przegląd samochodu w trakcie wyjazdu do Norwegii, więc musiałam go przybliżyć itd., itd. Ale warto to wziąć pod uwagę, bo wydaje mi się, że dużo osób w ogóle nawet nie myśli o tym jako o opcji, a ja jestem mega zadowolona, że zdecydowałam się na ten wyjazd. I też tak psychicznie po prostu powiem Wam, że gdy... przed wyjazdem jeszcze do Norwegii, ja stresowałam się pojechać samochodem do Gdyni lub do Gdańska.

Przechodząc do życia i do finansów, chyba wszyscy to wiedzą, ale nie jestem pewna. Pamiętajcie, że dostaniecie dofinansowanie unijne. Wszystko to zależy od roku i od kraju, bo wydaje mi się, że wysokość stypendium zmienia się po prostu rocznie. No i są kraje, które dostają wyższe stypendium, tak jak np. Norwegia czy Szwecja, a są kraje, które dostają niższe stypendium, jak np. Hiszpania czy Portugalia. Ja miałam 550 euro stypendium miesięcznie. Więc dobrze to sobie przeliczyć i wliczyć to sobie, wkalkulować to sobie mniej więcej w momencie, gdy będziecie przeliczać ile pieniędzy miesięcznie będzie wam potrzebne na wyjazd. A jeśli jesteście na uczelni prywatnej,

To wydaje mi się, przynajmniej u mnie tak było, że nie będziecie musieli płacić czynszu za semestr, podczas którego będziecie na Erasmusie. U mnie tak było, więc wiecie, miałam dodatkowe kilka tysięcy do przeznaczenia na życie w Norwegii, więc tutaj też warto się dowiedzieć, czy coś takiego faktycznie funkcjonuje. Tak samo jeśli dostajecie stypendium, Naukowe powiedzmy rektora, bo ja takie stypendium dostaję i dostawałam w zeszłym roku też, to to stypendium Wam nie przepada, to stypendium wciąż dostajecie, bo zwróćcie uwagę, że będąc na Erasmusie macie pełne przywileje studenta w Polsce, więc to jest super ważne, żeby to wiedzieć, żeby móc ubiegać się o swoje prawa, bo to może Wam jak najbardziej w niektórych sytuacjach pomóc.

Jeśli nie, to załatwić sobie taką kartę, legitymację właśnie międzynarodową. Wydaje mi się, że też warto przemyśleć założenie konta w banku danego kraju. Ja tego nie zrobiłam, ale wydaje mi się, że gdybym była w Norwegii przez dwa semestry, to podjęłabym taką decyzję, bo jednak nie macie tego kursu wymiany waluty, więc wychodzi Wam to dużo bardziej opłacalnie. Szczególnie jeśli pracowałabym w Norwegii, to wydaje mi się, że takie konto norweskie w banku musiałabym mieć. No, finalnie żadnej pracy nie dostałam, więc mega się w to nie zagłębiłam. Nie wiem, jak wygląda to w innych krajach, ale wydaje mi się, że warto się dowiedzieć, jak to wygląda, czy to jest bardziej opłacalne, czy warto, czy może okaże się, że nawet na jeden semestr się opłaca, więc warto się doinformować.

Zawsze możecie poprosić kogoś o pomoc. Ja napisałam swoje CV, a następnie podesłałam je mojej wykładowczyni z języka norweskiego, która mi je sprawdziła, więc to bym sugerowała zrobić, tylko możecie się przygotować na to, że Jest szansa na to, że nikt się nie odezwie. Szczególnie jeśli nie mówicie biegle w języku danego kraju. Ja raz zesłałam kilkanaście CV do prac dodatkowych na jakichś stacjach paliw, sklepach, sklepikach i tak dalej, tylko że mój język norweski był komunikatywny, Ale nie był płynny. Plus, ja byłam w Norwegii tylko przez... Tak naprawdę mogłam pracować przez trzy miesiące, bo zaczęłam szukać pracy dwa tygodnie po przyjeździe, a jako że zazwyczaj pracuje się do końca miesiąca, no to mogłam pracować do końca listopada, czyli wyszłoby wrześniu, październik i listopad.

Tym bardziej wiedziałam, że przetrwamy mój pobyt w Norwegii, bo Radek planował mnie odwiedzić, to po pierwsze, po drugie miałam tam dostęp do wi-fi, mogłam rozmawiać przez telefon, wiecie o co chodzi. Kontakt był dużo łatwiejszy. I przetrwaliśmy, kurczę, przetrwaliśmy. Radek odwiedził mnie dwa razy. Najpierw odwiedził mnie, ja przyjechałam w sierpniu, odwiedził mnie w październiku i odwiedził mnie miesiąc później w listopadzie. Tak więc zdaliśmy radę. Pamiętaj, że żyjemy w 2022 roku. Więc macie dostęp do telefonu, do internetu, możecie rozmawiać na kamerkach, możecie zrobić sobie Netflix Party. My w taki sposób skończyliśmy How I Met Your Mother, w sensie jak poznam Waszą matkę, jakiś cały sezon, jak nie dwa, obejrzeliśmy właśnie w taki sposób przez Netflix Party, tak więc to jest możliwe.

Tak musicie uwierzyć w ten swój związek. Bo jeśli się naprawdę kochacie, jeśli ufacie sobie nawzajem, to czemu miałby się związek rozpaść? Czym się różni taki wyjazd na Erasmusa od wyjścia na normalną imprezę? No moim zdaniem niczym szczególnym. Jedynie tym, że Erasmus trwa nieco dłużej. Ale jeśli wybierzecie kraj, który jest w strefie Schengen albo który jest w Unii Europejskiej, To nie jest ogromny problem, żeby się odwiedzić. Dla Radka przylecenie do mnie do Norwegii, cała podróż z dojechaniem na lotnisko, z lotem i później z przyjechaniem do mnie, do mojego akademika, trwało około 5 godzin, a za bilet płaciło około 150 zł. Więc to jest jak najbardziej do zrobienia. Możecie sobie rozważyć wybór miejsca, gdzie komunikacja Jest po prostu dobra komunikacja między lotniskiem a miastem, w którym mieszkacie.

No wyobraźcie sobie sytuację, że stoicie w grupie ludzi i ktoś zwraca się bezpośrednio do was. Wszyscy na was patrzą, a wy nic nie mówicie. No nie jest to możliwe i tak się w końcu odezwiecie, a czym więcej będziecie się odzywać, nawet półsłówkami, nawet krótkimi zdankami, to tym łatwiej Wam później będzie. No na przykład mi wydaje mi się, że było dużo trudniej, bo ja byłam w Norwegii i językiem, który chciałam ćwiczyć był norweski, bo angielski już znam. I wiecie, w Norwegii wszyscy znają język angielski praktycznie, więc nawet gdy jakaś babcia do mnie podchodziła w sklepie i pytała mnie po norwesku, czy ja mogę jej pomóc coś tam znaleźć albo coś dla niej przeczytać, to ja mogłam jak najbardziej powiedzieć I że ja nie mówię po norwesku i czy możemy się przestawić na angielski i pomóc jej w języku angielskim. Ale tego nie robiłam. Starałam się wypychać jak najbardziej na ten norweski i po prostu jeśli nie zrozumiałam, to pytałam w języku norweskim, czy mogłabym powiedzieć wolniej, bo dopiero się uczę, albo czy mogłabym powtórzyć.

No i tak kroczek po kroczku mój język norweski się poprawiał i coraz bardziej się rozwijałam. Raz nawet wracając z imprezy, może to było spowodowane tym, że byłam nieco wstawiona, ale powiedziałam do koleżanki norweszki, słuchaj, czy możemy teraz wracając z imprezy, a miałyśmy około pół godziny drogi, rozmawiać po norwesku. I zrobiłyśmy to. Na początku wyjazdu w ogóle bym się na takie coś nie pisała, byłabym super zestresowana. Ale wiecie, krok po kroczku, tutaj zapytać o coś w sklepie. Pamiętam pierwszy raz, kiedy byłam w sklepie w Norwegii i chciałam zapytać, gdzie są worki na śmieci. I tak się stresowałam i chyba przez 10 minut chodziłam po tym sklepie, mówię, jak to zdanie stworzyć, kurde, może tak, a może inaczej, a czy ona mnie zrozumie, coś tam. I poszłam, zapytałam, zaprowadziła mnie. Później już się nie zastanawiałam, ale na początku mi też było trudno. Wam też na początku będzie trochę trudno, ale czym bardziej będziecie mówić, czym więcej, tym łatwiej Wam będzie.

Bo jeśli faktycznie Wam zależy na tym języku, to czemu nie? Ja jak byłam we Włoszech, no to faktycznie prosiłam kolegę Brytyjczyka, żeby mnie poprawiał. No i pamiętam, że powiedziałam kiedyś, że my peaches are dead, a on mi powiedział nie, nie, nie, nie dead. Jest na to lepsze wyrażenie. Więc fajnie, ale jeśli nie jesteście na to gotowi i nie chcecie, żeby ktoś Was poprawiał, jeśli to Was denerwuje, To nikt wam, nikt tego nie zrobi, jeśli o to po prostu nie poprosicie, więc o to się naprawdę nie martwcie. Warto też zwrócić uwagę, czy w szkole nie ma jakichś kursów organizowanych przez szkołę, bo w Norwegii przynajmniej był kurs organizowany przez szkołę za chyba dwa te punkty ECTS, więc praktycznie za nic, tylko że jako, że to było organizowane przez szkołę i był faktycznie nauczyciel przydzielony, to jakieś te punkty to musiało mieć. Dla osób chcących nauczyć się języka norweskiego.

Albo na Halloween spotkaliśmy się grupą kilku osób na żłobienie dyni. Tak więc jak najbardziej możecie wy też sami coś zorganizować, zaprosić znajomych na jakiś wypad, na jakiś hike, albo na spacer, albo na wyjście na pizzę, chociaż w Norwegii pizza kosztowała chyba jakieś 200 koron, więc nigdy nie poszłam na pizzę. Ale wiecie o co chodzi, nie? To da się zrobić. Jeśli chcecie wyjść, jeśli chcecie poznać tych ludzi, jeśli chcecie się dobrze bawić, to da się zrobić. Ja podsumuję to wszystko, bo mówię już bardzo długo. Podsumuję to mówiąc, że Erasmus był świetnym doświadczeniem. Jestem przeszczęśliwa, że skorzystałam z tego i... Gdybym miała taką możliwość, na pewno pojechałabym jeszcze raz. Na przykład do Niemiec albo jeszcze raz do Norwegii.