Erasmusowe Must-know

I Jezu, słuchajcie, tyle było tych sytuacji, to było strasznie creeperskie. A wiecie, co łączy te dwie historie, które przed chwilą wam opowiedziałam? Obie wydarzyły się na Erasmusie. I o tym, po tym przydługim wstępie, ale musiałam się podzielić tymi historiami, bo pierwsza jest dość zabawna, druga też trochę zabawna, ale jednocześnie trochę creepy, a raczej bardzo creepy, bo słuchajcie, ten vibe był po prostu, w jego oczach ja widziałam takie, coś dziwnego. On nawet po powrocie do Polski, mimo że ja go zablokowałam na Instagramie, to w sensie nie zablokowałam, ale ja mam prywatnego Instagrama, poza tym, którego wy, Nocne Rozkminy, którego znacie, mam też prywatnego Instagrama, No i on, mimo że za każdym razem ciągle odrzucałam jego zaproszenie, to on i tak cały czas to zaproszenie wysyłał.

I nawet po moim powrocie do Polski, dostawałam od niego zaproszenie, żeby mógł mnie obserwować na Instagramie, tak więc... Wow. Tak więc dziś opowiem Wam o Erasmusie, ale nie będę już opowiadać za bardzo żadnych historii, bo nie chcę, żeby to było przydługie. Chciałabym zrobić tutaj taki Erasmusowy must-know, taki poradnik, wszystko zebrane w jednym miejscu, co wydaje mi się istotne podczas wyjazdu na Erasmusa, bo sama wyjeżdżając miałam masę pytań i niestety nie miałam za bardzo kogo o to zapytać, więc nauczyłam się wszystkiego W praktyce na własnych błędach i na żywca, a oczywiście było to fajne doświadczenie, ale wiem, że niektórzy, dla niektórych to może być blokujące i jednak wolałyby mieć chociaż kilka słów, jakieś wsparcia czy kilka jakichś rad usłyszeć od kogoś, kto już to przeszedł.

Więc zacznę od najbardziej podstawowych rzeczy, a mianowicie o wyborze państwa i szkoły. Więc moim skromnym zdaniem i chciałabym tutaj podkreślić, że wszystko co ja tutaj będę mówić jest na podstawie Moich doświadczeń i na podstawie mojej opinii. I opinie i doświadczenia innych osób, które wyjechały na Erasmusa mogą się jak najbardziej różnić, bo mogą być w innych krajach, w innych szkołach i mogą być po prostu innymi ludźmi. Tak więc nie bierzcie tego, co ja mówię za pewnik. To są tylko moje takie luźne przemyślenia, luźne rozkminy i luźne tipy dla Was. Więc jeśli chodzi o wybór państwa lub szkoły, to ja osobiście uważam, że warto wybrać kraj, który nas interesuje. Warto wybrać język, kraj, w którym mówi się w języku, który znamy, chociaż trochę, lub język, którego chcemy się nauczyć.

No i też, żeby to był kraj, w którym kultura nas albo interesuje, albo też ważne, żeby nam po prostu odpowiadała. Bo pamiętajcie, że będziecie jednak mieszkać w tym kraju semestr lub dwa, więc to nie jest wyjazd na wakacje. I szok kulturowy może być dla niektórych świetnym doświadczeniem, ale dla niektórych to może być po prostu przytłaczające. Erasmus to jest dużo różnych wyzwań, więc Będzie dużo wyzwań, tak więc po co dokładać sobie takich niekomfortowych, stresujących doświadczeń. No i ja wybrałam Norwegię z tego względu, że uczyłam się norweskiego już od 2 lat i po moim doświadczeniu z językiem angielskim, bo po maturze wyjechałam na 3 miesiące do pracy, Do Włoch. Po swoim doświadczeniu właśnie z językiem angielskim, bo tam w pracy używam języka angielskiego, bo to była firma angielska, wiem, że nie ma lepszego doświadczenia, nie ma lepszej żywej nauki języka niż poprzez wyjazd do kraju, w którym tego języka się używa lub do miejsca, gdzie po prostu tego języka się używa, prawda?

Wydaje mi się, że to jest bardzo ważne, żeby jednak nie wyjechać do kraju, gdzie okaże się, że będziemy mogli, będziemy musieli żyć o chlebie i wodzie, bo wiecie, Erasmus, oczywiście dałoby radę to zrobić, bo macie dofinansowanie, ale Erasmus ma być pewnego rodzaju przygodą, nie? Chcecie się tam uczyć, chcecie poznawać ludzi, kulturę, nieco się pobawić, Tak więc wydaje mi się, że warto wybrać kraj na miarę naszych możliwości, tak żebyśmy nie musieli tam odliczać każdego grosza, tylko żebyśmy mogli czasami wyjść gdzieś, spotkać się ze znajomymi, pójść czasami może do restauracji albo skorzystać z jakiejś innej atrakcji. Tak więc warto to wszystko wziąć pod uwagę, wydaje mi się, że to jest super ważne podczas wyboru kraju. A jeśli chodzi o wybór szkoły, to słyszałam taką sugestię, ciężko mi powiedzieć, ciężko mi się do tego odnieść, ale stwierdziłam, że się z wami tym podzielę, a mianowicie, żeby wybrać mniejszą szkołę, mniejszy uniwersytet.

I teraz powiem tak, uniwersytet, a to akurat nie był uniwersytet, to była wyższa szkoła, na jakiej ja byłam, faktycznie była mniejszą szkołą, tylko że ja nie mam doświadczeń w większej szkole. Nie wiem, jak by było, gdybym pojechała na Erasmusa i byłabym na przykład na uniwersytecie w Oslo. Nie mam porównania, więc powiem na pewno, że w małej szkole naprawdę podeszli do nas bardzo opiekuńczo. I ja wiedziałam, że jakikolwiek problem by się nie pojawił, jakiegokolwiek pytania bym nie miała, to uzyskałabym pomoc. Nie wiem, czy byłoby tak samo na dużym uniwersytecie w dużej szkole. Tego nie wiem. Dlatego może jeśli kogoś znacie, kto był w większej szkole, warto się dopytać, czy on tam czuł się faktycznie gdzieś tam zaopiekowany, czy może został pozostawiony sam sobie.

Czyli powiedzmy, jeśli szkoła powie, że wysłała jakiś dokument do szkoły, do której macie pojechać na Erasmusa, Zadzwoniłabym tam sama albo napisałam maila i dopytała się się, czy dokument doszedł, czy są odpowiednie dane. Weryfikowałabym to wszystko, żebyście później nie obudzili się z ręką w nocniku, bo ja na przykład miałam taką sytuację, że zbliżał się termin już złożenia aplikacji do tej szkoły w Hamarze w Norwegii, a ja cały czas nie dostałam jakby maila zwrotnego, że moja aplikacja Ze szkoły w Polsce do nich dotarła i kontaktowałam się cały czas z moją szkołą w Polsce. Oni mówili, nie, proszę czekać, proszę czekać, ale termin się zbliżał, zostały dwa tygodnie. W końcu przez ta jakby koordynatorka, która się tym zajmowała, poszła na urlop.

Ja zostałam trochę sama sobie, nie wiedziałam, co mam zrobić. Kontaktowałam się z różnymi osobami na uczelni, sama to wszystko załatwiłam, no i finalnie zgodzili się w tej szkole w Norwegii przedłużyć mi termin o dwa tygodnie na zebranie wszystkich dokumentów. To nie była jedyna z sytuacji, ale w każdym razie wiecie o co chodzi. Polecam jednak zająć się tym samemu i samemu weryfikować, czy wszystko zostało załatwione, to co załatwione powinno być. No i też super ważne jest pilnowanie terminów, bo nie chcecie się super napalić na Erasmusa później, żeby się okazało, że termin aplikacji czy złożenie jakichś ważnych dokumentów już minął. Jeśli chodzi o zakwaterowanie, to jak już wspominałam, ja mieszkałam w akademiku i plus akademika moim zdaniem jest taki, że należy do szkoły i większość rzeczy jest tam już zagwarantowanych, tak?

Bo macie pokój, oczywiście są pokoje, które są nieumeblowane, To też warto zwrócić uwagę. No ja oczywiście szukałam pokoju umeblowanego, ciężko byłoby mi przewieźć łóżko z Polski. No ale w każdym razie tak, mam pokój, miałam łazienkę, była kuchnia, niestety bez przyborów kuchennych to akurat musiałam sobie sama zakupić. W każdym razie podstawowe rzeczy, takie jak pralnia, nie wiem, schowek, taka la piwnica, to było zagwarantowane. I to podlegało pod szkołę. Ale z rozmów z osobami spoza Erasmusa dowiedziałam się, że można było w tej samej cenie wynająć dużo lepsze mieszkanie czy dom z, wiecie, zespół lokatorami na prywatnym rynku.

I wtedy uświadomiłam sobie, że nawet dokupując dodatkowy bagaż 15-kilogramowy, ja będę miała ogromny problem ze spakowaniem się. Bo same kurtki zimowe i buty zajmą mi już jedną walizkę i będą ważyć jakieś 15 kilogramów. A co z resztą ubrań? Co z ubraniami, z kosmetykami, z książkami do szkoły, z zeszytami? Wiecie o co chodzi. Ja miałam tam żyć przez pół roku, to nie było takie hop-siup. I oczywiście dałoby radę to zrobić, bo wszyscy Erasmusi inni właśnie tak to zrobili. Ale ja stwierdziłam, że pojadę samochodem. Więc popłynęłam promem z Polski do Szwecji. Czym się super bardzo stresowałam. A następnie przejechałam przez Szwecję i dojechałam do Norwegii samochodem. Więc jeśli macie taką możliwość, to ja naprawdę bardzo to polecam, bo macie pewnego rodzaju wolność w tym miejscu, w którym się znajdujecie.

To wydaje mi się, przynajmniej u mnie tak było, że nie będziecie musieli płacić czynszu za semestr, podczas którego będziecie na Erasmusie. U mnie tak było, więc wiecie, miałam dodatkowe kilka tysięcy do przeznaczenia na życie w Norwegii, więc tutaj też warto się dowiedzieć, czy coś takiego faktycznie funkcjonuje. Tak samo jeśli dostajecie stypendium, Naukowe powiedzmy rektora, bo ja takie stypendium dostaję i dostawałam w zeszłym roku też, to to stypendium Wam nie przepada, to stypendium wciąż dostajecie, bo zwróćcie uwagę, że będąc na Erasmusie macie pełne przywileje studenta w Polsce, więc to jest super ważne, żeby to wiedzieć, żeby móc ubiegać się o swoje prawa, bo to może Wam jak najbardziej w niektórych sytuacjach pomóc.

I sprawdziło się. Dużo osób zastanawia się też nad pracą na Erasmusie. Jak najbardziej jest to możliwe, bo niektórzy się zastanawiają, czy to w ogóle jest... Czy jest jakaś szansa? Czy może to jest zakazane, żeby pracować? Nie jest to zakazane. Nikt Wam niczego tam nie zakaże. Wy możecie robić, co chcecie na tym Erasmusie. Wy jedziecie. Jedyne co musicie to uczęszczać na zajęcia, zdać semestr i tyle. A co? Wy robicie innego? To tak naprawdę nikogo to nie interesuje. To nie jest, wiecie, wycieczka szkolna czy obóz, więc jak najbardziej możecie pracować. I tutaj bym sugerowała napisanie CV w języku kraju. Do którego jedziecie, na pewno wygląda to dużo lepiej, a szczególnie jeśli znacie nieco ten język, to też pokażecie się po prostu z dobrej strony, że nie tylko macie wpisane w CV, że znacie ten i ten język na tym i na tym poziomie, ale też byliście w stanie napisać CV.

Nie wiem, jak król powiedzmy, więc będzie po prostu Wam dużo łatwiej. Wiele osób też obawia się o swój związek. I decydują się, chciałyby pojechać na Erasmusa, ale finalnie się nie decydują, bo boją się, że ich związek się rozpadnie, bo ich znajomi, wszyscy, którzy pojechali na Erasmusa, wrócili jako single. No i wiecie co, jeśli tak myślicie, to chyba nie jesteście do końca pewni swojego związku, tak mi się wydaje, bo ja byłam pewna swojego związku i wiedziałam, że mój związek się nie rozpadnie. Dużo osób, z którymi rozmawiałam w ogóle na Erasmusie, to mówiło, aha, ty jesteś w związku, mhm. Okej, i niby nic nie mówiło, ale tak widziałam w ich oczach, że myślą sobie, okej, ten związek nie przetrwa. I faktycznie dużo związków podczas Erasmusa się rozpadło z osób, których ja tam poznałam.

Tak musicie uwierzyć w ten swój związek. Bo jeśli się naprawdę kochacie, jeśli ufacie sobie nawzajem, to czemu miałby się związek rozpaść? Czym się różni taki wyjazd na Erasmusa od wyjścia na normalną imprezę? No moim zdaniem niczym szczególnym. Jedynie tym, że Erasmus trwa nieco dłużej. Ale jeśli wybierzecie kraj, który jest w strefie Schengen albo który jest w Unii Europejskiej, To nie jest ogromny problem, żeby się odwiedzić. Dla Radka przylecenie do mnie do Norwegii, cała podróż z dojechaniem na lotnisko, z lotem i później z przyjechaniem do mnie, do mojego akademika, trwało około 5 godzin, a za bilet płaciło około 150 zł. Więc to jest jak najbardziej do zrobienia. Możecie sobie rozważyć wybór miejsca, gdzie komunikacja Jest po prostu dobra komunikacja między lotniskiem a miastem, w którym mieszkacie.

Komunikacja między Hamarem a lotniskiem w Oslo była świetna, bo był jeden bezpośredni pociąg. Finalnie Radek nigdy tym pociągiem nie pojechał, bo tak jak wspominałam, byłam samochodem i chciałam mu zrobić przyjemność, że skoro on do mnie przyleciał, no to ja chciałam go odebrać tym samochodem i później odwieźć, więc finalnie z tego nie skorzystał, ale gdybym nie była samochodem, to przecież by skorzystał. Więc to też jest ważne, jeśli się stresujecie, żeby Wziąć to pod uwagę, żeby wybrać miejsce z dobrą komunikacją. Niektórzy obawiają się też bariery językowej. Ale powiem tak, jeśli zostaliście przyjęci na Erasmusa To znaczy, że wasz język musi być OK. Przynajmniej u mnie w szkole była rozmowa rekrutacyjna w języku angielskim przed Erasmusem, bo mieliśmy test językowy, mieliśmy... nie, najpierw mieliśmy złożenie dokumentów, gdzie musieliśmy opisać dlaczego my jesteśmy idealnymi kandydatami i dlaczego chcemy jechać akurat tam.

Następnie mieliśmy test językowy, a później rozmowę rekrutacyjną w języku angielskim. No i z tego oni tam dodawali jakieś punkty, pod to brali też pod uwagę do tego średnią ocen, no i z tego wyliczali punkty i osoby z największą ilością punktów wyjeżdżały. Więc jeśli się zakwalifikowaliście, ja już mówię tak szybko, bo chcę Wam przekazać dużo informacji, a już dość długo mówię, więc teraz przyspieszam i się mylę. Ale tak, chciałam powiedzieć, że jeśli zakwalifikowaliście się do tego Erasmusa, to znaczy, że wasz język jest okej. Skoro przejęliście tą rozmowę rekrutacyjną, to jesteście w stanie mówić w tym języku, prawda? Więc z tą myślą musicie być, że skoro was przyjęli, to znaczy, że wasz język jest okej.

Warto też poćwiczyć przed wyjazdem. Może pójść na jakiś ekspresowy kurs, jeśli bardzo się stresujecie. Fajnie prowadzić konwersacje z kimś, a jeśli nie macie z kim, to przejdziesz nawet z sobą. Jak ja się uczyłam angielskiego, to często rozmawiałam sama ze sobą pod prysznicem w języku angielskim. Teraz czasami zdarza mi się rozmawiać sama ze sobą po niemiecku lub po norwesku. Czy to jest dziwne? Może trochę, ale i tak to robię, bo to jest faktycznie efektywne. Więc polecam zrobić to również. Ale powiem Wam ogólnie z doświadczenia, że ciężko jest nic nie mówić. Naprawdę ciężko jest nic nie mówić. Jeśli jesteście w kraju anglojęzycznym, szczególnie, bo jeśli nie będziecie mówić w języku angielskim, No to z nikim się nie dogadacie, ani ze swoimi kolegami z Erasmusa, ani z nikim w sklepie, nic nie kupicie, nie zamówicie sobie kawy, nie zamówicie sobie obiadu w restauracji, nie zapytacie o drogę, będziecie musieli mówić.

I naprawdę to jest super doświadczenie. Nie rezygnujcie z tej możliwości wyćwiczenia tego języka. Ja super żałuję, że gdy pojechałam do Włoch, Nie zrobiłam sobie krótkiego, szybkiego kursu włoskiego przed wyjazdem albo po prostu nie zaczęłam próbować się uczyć podczas wyjazdu, bo było wiele sytuacji, gdy Włosi do mnie podchodzili, którzy nie znali na przykład angielskiego i pytali mnie o coś po włosku, a ja tylko się nauczyłam jednej frazy, której już nie pamiętam, która znaczy, przepraszam, nie mówię po włosku, mówię tylko po angielsku. I tyle. A mogłabym podstaw włoskiego się nauczyć. A ja szybko łapię języki, więc myślę, że naprawdę mogłabym mieć już taką solidną podstawę po tym wyjeździe. Tak więc bardzo tego żałuję. Nie chciałabym, żebyście Wy również żałowali po swoim Erasmusie, że nie poćwiczyliście języka. Tak więc bardzo polecam faktycznie sobie troszkę wcześniej poćwiczyć, a później się otwierać tak, jak możecie.

Tak więc, jeśli lubiliście coś bardziej aktywnego, no to mogliście pójść do parku spinaczkowego i do parku trampolin. A jeśli lubiliście wszystko, to mogliście pójść na wszystko. Ja polecam na początku, chociażby na samym początku, żeby poznać ludzi, wchodzić do jak największej ilości miejsc. I mówię to ja, introwertyczka. Tak, powtarzam, ja introwertyczka mówię, żeby wychodzić jak najwięcej na samym początku. I właśnie tutaj chciałabym zakończyć takim, jak Erasmus wygląda z perspektywy introwertyczki. Chciałabym Wam powiedzieć, że miałam dużo obaw. Bałam się po prostu, że będę totalnym samotnikiem, bo wszyscy będą chcieli tylko wychodzić na imprezy i pić, a ja nie jestem największą fanką tego i że stanę po prostu z boku i będę sama. Ale moje obawy były bezpodstawne, bo nikt nie naciskał na picie alkoholu.

Albo na Halloween spotkaliśmy się grupą kilku osób na żłobienie dyni. Tak więc jak najbardziej możecie wy też sami coś zorganizować, zaprosić znajomych na jakiś wypad, na jakiś hike, albo na spacer, albo na wyjście na pizzę, chociaż w Norwegii pizza kosztowała chyba jakieś 200 koron, więc nigdy nie poszłam na pizzę. Ale wiecie o co chodzi, nie? To da się zrobić. Jeśli chcecie wyjść, jeśli chcecie poznać tych ludzi, jeśli chcecie się dobrze bawić, to da się zrobić. Ja podsumuję to wszystko, bo mówię już bardzo długo. Podsumuję to mówiąc, że Erasmus był świetnym doświadczeniem. Jestem przeszczęśliwa, że skorzystałam z tego i... Gdybym miała taką możliwość, na pewno pojechałabym jeszcze raz. Na przykład do Niemiec albo jeszcze raz do Norwegii.

Polecam każdemu. Czy jesteście ekstrawertykami, czy jesteście introwertykami? Polecam, bo to jest świetne doświadczenie. Przećwiczycie swój język, otworzycie się na nowych ludzi. Ja zauważyłam, że ludzie, którzy jadą na Erasmusa raczej mają otwarte głowy. Więc ja się czułam w tym towarzystwie jak ryba w wodzie. Tam nie było oceniania, tam nie było patrzenia krzywo, tam nie było jakiegoś plotkowania, tam nie było obrażania, bo ktoś jest taki i taki, ktoś wierzy w to, a w tamto, a ktoś jest taki, a taki orientacji, a coś tam, coś tam. Nie było czegoś takiego, bo wydaje mi się, że jeśli ktoś jest otwarty na podróże, to jest też otwarty na poznawanie świata i nowych ludzi. I się czułam tam naprawdę świetnie. Więc polecam. Polecam jak najbardziej każdemu. Powtarzam się już dziesiąty raz, więc... Co ja mogę powiedzieć, słuchajcie?