Śląsk wg Rokity cz. 2 z 3

Jasne, naród to konstrukt, wspólnota wyobrażona. Naród to Bóg, który istnieje tak długo, jak długo ma wyznawców. Moja Śląskość jest dla mnie istotna, ale rozumiem, że narodowość to przypadek wynikający z czasu i geografii. I chętnie na to zwrócę uwagę. Narodowość to przypadek wynikający z czasu i geografii. To, gdzie znajduje się Galicja, nie tworzy Galicjan. To, w którym państwie w danym momencie znajduje się Galicja, nie tworzy ludzi na tym terenie. Tutaj mamy to samo. Narodowość to przypadek wynikający z czasu i geografii.

Świadomość tego, że historia śląska przypomina historię innych miejsc na świecie. Jeszcze raz ta moja paralela, prywatna paralela Galicja Davisa, Aglo Rokity. Tutaj u Rokity pojawia się również... Jako deklaracja wprost. Chciałem to zgłębić, wziąłem się więc do badania śląskich losów, do zgłębiania sileziologii. Literaturę o Ślązakach jednak prędko wyczytałem i myślałem co dalej. Wówczas zorientowałem się, że jeśli tylko człowiek wystarczająco mocno tego chce, to okaże się, że większość książek, jakie kiedykolwiek napisano, napisano o Śląsku. O Śląsku często najcudowniej opowiadają bowiem ci, którzy pewnie nawet nie wiedzą o jego istnieniu. Dzieje się tak dlatego, że śląskie losy nie są wyjątkowe, są pospolite, wydarzały się w niezliczonych miejscach na świecie.

I dlatego tutaj to podobieństwo jest podobieństwem realiów, obszarów, może znowu czasu i geografii, używając metafory Rokity. I stąd ta paralela Galicja-Szląsk, którą ja sam podkreślam.