Śląsk wg Rokity cz. 2 z 3

W tym budynku po wojnie umieścił się Urząd Bezpieczeństwa. To było miejsce kaźni. Po zmroku jeszcze żywych, skatowanych więźniów na dwukołowych taczkach przewożono na drugą stronę dzisiejszej ulicy Katowickiej, wówczas Armii Czerwonej, do miejskiej łaźni. Gdzie teraz stoi dyskon spożywczy. Tam trzymano ich w nieludzkich warunkach. Tych, którzy to przeżywali brali do obozu na zgodzie, a martwych zakopywano potajemnie na pobliskim cmentarzu ewangelickim. Podjęłam wtedy świadomą decyzję, żeby tego nie nagłaśniać i nie wywoływać demonów przeszłości. Było na to za wcześnie. Wśród świętochłowiczan żywa była jeszcze pamięć o tamtych wydarzeniach. W mieście obok siebie żyli oprawcy i ofiary. Czym jest ten Śląsk w pierwszych miesiącach, pierwszych latach po 1945 roku?

Dla zdobywców, dla Armii Czerwonej Śląsk jest już terenem niemieckim. Wobec tego to jest ten Śląsk, który zawiera który jest pierwszym zderzeniem z ziemiami niemieckimi dla czerwonoarmistów. I to są ci czerwonoarmiści, którzy jak najszybciej chcieli znaleźć się na ziemiach niemieckich, ponieważ zgodnie z szkoleniami, zgodnie z materiałami propagandowymi, które mieli z sobą widocznie, żeby siebie wpierać, Zgodnie z tym, czego chcieli, był to pierwszy kontakt z cywilizacją, kogoś, kto tam przybył z Mongolii, brutalnie mówiąc, czy też, bez obrazy dla Mongolii, czy to jest innego, bardzo dalekiego syberyjskiego wschodu i pojawia się jako ten, który, owszem, można anegdotycznie mówić o tym, jak tam myje warzywa,