„Nienawiść” i kulturowa adaptacja dialogów

Padło na la haine, czyli nienawiść, słynną francuską produkcję z 1995 roku w reżyserii Mathieu Kassowica. Od razu uspokajam, że jeśli ktoś nie zna języka balzaka i bardotki i tak może posłuchać, bo będę się starała, żeby odcinek był zrozumiały dla wszystkich. No i odwołam się też do angielskiego tłumaczenia filmu. Z okazji 30-lecia premiery Nienawiść można było obejrzeć niedawno w polskich kinach w odrestaurowanej wersji 4K dzięki firmie dystrybucyjnej Reset i to w zupełnie nowym tłumaczeniu, którego podjęła się Magdalena Kamińska-Maurugeon. W odcinku przyjrzymy się niektórym jego aspektom, głównie pod kątem adaptacji kulturowej, której wymagał ten specyficzny film.

Na zakończenie ciekawostka. Na język angielski nienawiść była przykładana oczywiście wiele razy, ale tłumaczenie pierwotne, które pojawiło się w kinach, telewizji i pierwszym wydaniu DVD filmu jest o tyle nietypowe, że w proces zaangażowany był sam reżyser, Mathieu Kassowic. Wbrew pozorom, nie przysłużyło się to jednak filmowi. Napisy, być może w nadziei, że nienawiść trafi łatwiej do zagranicznej publiczności, pełne są ulicznego, afroamerykańskiego slangu. Na przykład wspomniani wyżej Cahiers, to uwaga, Homeboy, Gangsta. W dodatku prawie wszystkie odwołania kulturowe zastąpiono amerykańskimi odpowiednikami.