Wzgórze umarłych: historia zapomnianej rezydencji - CreepyPasta

Delikatne wibracje przechodziły przez drewno, pulsując w jego palcach. Albrechtowi zaschło w gardle. Próbował przełknąć ślina, ale nie potrafił. Wszystko, co znał, logika, racjonalność, nauka, rozsypały się jak domek z kart. Uszczypnął się w ramię, mocno aż poczuł ból. Różczka poprowadziła Albrechta przed ogromne wrota. Stał i przyglądał się lśniącym w świetle lamp naftowych zdobieniom. Otworzyć je. Podwoje protestowały. Drewno jęczało. Zawiasy zgrzytały. Z wnętrza buchnął smród wilgoci.

I rzeczywiście, ale nie tak, jakby tego sobie życzył. Gdy przybyli specjaliści, potwierdzili każde słowo doktora. Heinrich Himmler, zaintrygowany raportem, nie zwlekał ani chwili. Wydał zgodę na budowę sanatorium. Prace ruszyły z zawrotną prędkością. Posiadłość rozrosła się i nabrała monumentalnego charakteru. Nadzór nad obiektem powierzono doktorowi Albrechtowi von Hagenowi, człowiekowi, który jeszcze wierzył, że odkrycie to przyniesie mu chwałę. Ale już wtedy coś zaczęło się dziać. Coś, czego nie chciał dostrzec.