EKG dla rodzinnych

Załamek P powinien być dodatni w jedynce, dwójce AVF, a ujemny w AVR. Dobrze, żeby był dodatni w V3, V6. Odstęp PQ powinien trwać między 120 a 200 milisekund. Jeśli zaś chodzi o odcinek PQ, to Szymczak pisze, że uniesienie odcinka PQ to zawał przedsionków. Można to skojarzyć z tym, że jak uniesienie ST to komór, to uniesienie PQ to zawał przedsionków. Obniżenie odcinka PQ poziome to zapalenie osierdzia, a skośne ku dołowi zwiększona aktywność układu współczulnego. Zespół QRS jest wynikiem depolaryzacji komór.

Może być też ogniskowy częstoskurcz przedsionkowy albo ogniskowy częstoskurcz złącza przedsionkowo-komorowego. Naprawdę przeczytałabym resztę tego różnicowania częstoskurczów, ale reszta nie ma sensu, ponieważ wszystko się powtarza niezależnie od tego, czy damy gdzieś tak, czy nie. Przejdę teraz do komorowych zaburzeń rytmu. Z nich najważniejszą informacją jest to, że QRS jest wtedy powyżej 120 milisekund i to jest w sumie najważniejsze. Szymczyk pisze, że częstoskórcze z szerokimi QRS-ami powinny być traktowane przez lekarza rodzinnego jako częstoskórcze komorowe. Przejdę teraz do P mitrale i P pulmonale, czyli nieprawidłowości lewego i prawego przedsionka.

Obecność fali delta, czyli zazębiania się początkowego fragmentu zespołu QRS, które jest wynikiem aktywacji komór drogą dodatkową i łączem przedsionkowo-komorowym. Do tego występują wtórne zmiany STT, najczęściej przeciwstawne do dominującego wychylenia zespołu QRS. Szymczyk pisze, że najczęstszym błędem w podpinaniu elektrod jest zamiana odprowadzeń kończynowych prawa-lewa ręka. Przypomnę tylko, jak powinno być dobrze. Stajemy sobie z rozłożonymi rękami i nogami, zaczynając od prawej nogi. Przesuwając się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara mamy czarny, czerwony, żółty, zielony. Na koniec tego przydługiego, nudnego odcinka przeczytam Wam jeszcze fragment z przemowy książki Szymczyka.