EKG dla rodzinnych

Załamek P powinien być dodatni w jedynce, dwójce AVF, a ujemny w AVR. Dobrze, żeby był dodatni w V3, V6. Odstęp PQ powinien trwać między 120 a 200 milisekund. Jeśli zaś chodzi o odcinek PQ, to Szymczak pisze, że uniesienie odcinka PQ to zawał przedsionków. Można to skojarzyć z tym, że jak uniesienie ST to komór, to uniesienie PQ to zawał przedsionków. Obniżenie odcinka PQ poziome to zapalenie osierdzia, a skośne ku dołowi zwiększona aktywność układu współczulnego. Zespół QRS jest wynikiem depolaryzacji komór.

Powinien trwać między 70 a 110 milisekund. Kryteria niskiego voltażu zespołów QRS są takie, że amplituda zespołów QRS we wszystkich odprowadzeniach kończynowych jest mniejsze równe 5 milimetrów i przed sercowych mniejsze równe 10 milimetrów. ST to wynik repolaryzacji komór i obniżenie w stosunku do linii izoelektrycznej nie może przekraczać 0,5 mm. W odprowadzeniach V2-V3 dopuszczalne uniesienie do poniżej 2,5 mm u mężczyzn przed czterdziestką, a do poniżej 2 mm u mężczyzn powyżej czterdziestki i do mniej niż 1,5 mm u kobiet.

Załamek T również odzwierciedla repolaryzację komór. Może być asymetryczny. Amplituda powinna być poniżej 2 3 amplitudy załamka R lub S. Załamek T powinien być dodatni w 1, 2, V4, V6. Zazwyczaj jest też dodatni w AVF. Natomiast T ma być ujemne w AVR. Załamek T w trójce i w AVL ma być zgodny z największym wychyleniem QRS-a. W odprowadzeniach kończynowych ma mieć mniejsze równe 6 mm, a w przed sercowych mniejsze równe 10 mm. Załamek U, cytuję, być może, koniec cytatu, odpowiada repolaryzacji włókien Purkiniego.

Zaburzenia przewodzenia. Blok zatokowo-przedsionkowy. W praktyce najczęściej oceniamy ewentualną możliwość wystąpienia bloku zatokowo-przedsionkowego drugiego stopnia. Ok, ale lecąc po kolei. Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia to po prostu wydłużenie pq powyżej 200 milisekund. Blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia typu pierwszego, no to wydłuża się PQ aż do momentu zablokowania przewodzenia przedsionkowo-komorowego i wtedy tak jakby wypada QRS. I blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia typu drugiego to jest okresowe zablokowanie przewodzenia pobudzenia z przedsionków do komór, czyli wypada QRS bez wcześniejszego wydłużenia odstępu PQ.

I teraz moje ulubione. Blok prawej odnogi pęczka Hisa muszą być spełnione wszystkie poniższe kryteria. QRSy 120 milisekund i więcej. Załamek S szerszy od R i lub powyżej 40 milisekund w jedynce i V6. Zespoły QRS o morfologii RS, R' lub szeroki, zazębiony załamek R w V1 i lub V2. Czas do szczytu załamka R w V1 50 milisekund i więcej. Wtórne zmiany STT, obniżenie ST skośne w dół i ujemne lub ujemnododatni załamek T w V1, V2. I blok lewej odnogi pęczka Hisa muszą być spełnione wszystkie kryteria.

Czas trwania QRS-ów 120 milisekund i więcej. Szeroki, zazębiony załamek R lub załamek R z plateau w jego szczycie . Rzadko zespoły RS . Zespół QS lub RS . Czas do szczytu załamka R powyżej 60 milisekund. Zmiany STT przeciwstawne do głównego wychylenia zespołu S mogą być dodatnie załamki T w odprowadzeniach z dominującym załamkiem R. Blok przedniej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa. Muszą być spełnione wszystkie kryteria.

Patologiczne odchylenie osi w lewo, jakiekolwiek Q w AVL, czas odszczytu załamka R w AVL powyżej 45 milisekund, Zespół RS w dwójce-trójce AVF bez cech martwicy ściany dolnej. Czas trwania zespołu QRS poniżej 120 milisekund, o ile nie stwierdzamy RBBB. Blok tylnej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa. Zacznę od tego, że jeśli są echokardiograficzne cechy przerostu prawej komory, to nie dajemy takiego rozpoznania. Ok, więc blok tylnej wiązki lewej odnogi pęczka Hisa. Muszą być spełnione wszystkie kryteria. Patologiczne odchylenie w prawo, zespół RS w odprowadzeniach 1 i AVL,

Załamek Q w odprowadzeniach 3 AVF i szerokość zespołu QRS poniżej 120 milisekund, o ile nie stwierdzamy RBBB. Teraz powiem o ogólnych cechach różnych zaburzeń rytmu serca. Rytm przedsionkowy. Załamki P po pierwsze są, po drugie mają inny kształt niż dla rytmu zatokowego i zawsze taki sam, stały. Odstęp PQ jest powyżej 100 milisekund, a częstotliwość rytmu serca maksymalnie stówka. Teraz częstoskurcz nadkomorowy. On może być mylony z tachykardią zatokową, natomiast częstoskurcz jest miarowe, szybkie komory powyżej 100 na minutę. Załamek P jest o innej morfologii niż rytmu zatokowego, może też go nie być.

Brak fali migotania, trzepotania przedsionków i nieposzerzony zespół QRS. Jednokształtny, często skurcz przedsionkowy. Załamek P ma inny kształt niż dla rytmu zatokowego. Odstęp PQ jest powyżej 100 milisekund. Częstotliwość rytmu między 100 a 250. Linia izoelektryczna między załamkami P w odprowadzeniach kończynowych. Załamki P mogą być niemiarowe. Częstotliwość QRS-ów jest równa częstotliwości załamków P lub mniejsza, ograniczona tylko wydolnością węzła przedsionkowo-komorowego lub blokiem przedsionkowo-komorowym. Zespoły QRS o prawidłowej morfologii lub zmienionej.

Aberracja, zaburzenia przewodzenia śródkomorowego. W trzepotaniu przedsionków jest fala F najczęściej w kształcie zębów piły w odprowadzeniach dwójce-trójce AVF dwufazowe, brak linii izoelektrycznej między falami F w odprowadzeniach kończynowych, częstotliwość fal F najczęściej powyżej 250 na minutę, rytm zespołów QRS najczęściej miarowy, rzadziej niemiarowy i z reguły wolniejszy od fali F. No i migotanie przedsionków, niemiarowe różnokształtne fale migotania, czyli fala F, zwykle najwyraźniej widoczne w V1, V2. Częstość fal F migotania najczęściej powyżej 350 na minutę i całkowicie niemiarowy rytm zespołów QRS.

Czyli jeśli mamy w EKG częstoskurcz z wąskimi zespołami QRS, czyli maksymalnie 120 milisekund, to pierwsze nasze pytanie, czy ten częstoskurcz jest miarowy? Jeśli nie, to może być migotanie przedsionków, ogniskowy częstoskurcz przedsionkowy lub trzepotanie przedsionków ze zmiennym przewodzeniem przedsionkowo-komorowym lub wieloogniskowy częstoskurcz przedsionkowy. Natomiast jeśli częstoskórcz z wąskimi QRS-ami jest miarowy, to zadajemy sobie pytanie, czy są widoczne załamki P. Jeśli nie ma załamków P, to najczęściej jest to typowy AVNRT, czyli napadowy częstoskórcz złącza przedsionkowo-komorowego.

Może być też ogniskowy częstoskurcz przedsionkowy albo ogniskowy częstoskurcz złącza przedsionkowo-komorowego. Naprawdę przeczytałabym resztę tego różnicowania częstoskurczów, ale reszta nie ma sensu, ponieważ wszystko się powtarza niezależnie od tego, czy damy gdzieś tak, czy nie. Przejdę teraz do komorowych zaburzeń rytmu. Z nich najważniejszą informacją jest to, że QRS jest wtedy powyżej 120 milisekund i to jest w sumie najważniejsze. Szymczyk pisze, że częstoskórcze z szerokimi QRS-ami powinny być traktowane przez lekarza rodzinnego jako częstoskórcze komorowe. Przejdę teraz do P mitrale i P pulmonale, czyli nieprawidłowości lewego i prawego przedsionka.

Zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST ściany bocznej no to w punkcie J unosi się o co najmniej milimetr w co najmniej dwóch sąsiadujących odprowadzeniach . I teraz jakie obniżenie odcinka ST sugeruje ostre niedokrwienie mięśnia sercowego? Nowe, poziome lub skośne w dół obniżenie odcinka ST o co najmniej 0,5 mm w dwóch sąsiednich odprowadzeniach i lub ujemne załamki T powyżej 1 mm w dwóch sąsiednich odprowadzeniach z dominującym załamkiem R lub stosunkiem R do S powyżej 1. Zespół preeksytacji to czas trwania pyku poniżej 120 milisekund, przy czym szerokość QRS-a jest za duża, powyżej 120 milisekund.

Obecność fali delta, czyli zazębiania się początkowego fragmentu zespołu QRS, które jest wynikiem aktywacji komór drogą dodatkową i łączem przedsionkowo-komorowym. Do tego występują wtórne zmiany STT, najczęściej przeciwstawne do dominującego wychylenia zespołu QRS. Szymczyk pisze, że najczęstszym błędem w podpinaniu elektrod jest zamiana odprowadzeń kończynowych prawa-lewa ręka. Przypomnę tylko, jak powinno być dobrze. Stajemy sobie z rozłożonymi rękami i nogami, zaczynając od prawej nogi. Przesuwając się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara mamy czarny, czerwony, żółty, zielony. Na koniec tego przydługiego, nudnego odcinka przeczytam Wam jeszcze fragment z przemowy książki Szymczyka.