Świdno w gminie Krasocin

Chociaż oczywiście też musimy pamiętać, że ten kontekst taki osadniczy jest tutaj troszkę szerszy niż tylko Świdno i Wola Świdzińska. Ponieważ i w tym przypadku Woli Świdzińskiej też wspominaliśmy o Olesznie oraz o Chotowie. Czyli akurat Oleszno patrząc od strony Świdna za Wolą Świdzińską, a Chotów patrząc od strony Świdna no przed Świdnem. I to jest taki teren, gdzie rzeczywiście można tak mówić, że bardzo mocno ze sobą jest powiązane. Skomplikowane dzieje choćby budowli sakralnych, Legendy różnego rodzaju. Wszystko to dzieje się na tej przestrzeni właśnie. Więc gdy mówimy Świdno, to musimy mieć świadomość, że te powiązania są znacznie szersze. Zresztą one też dotyczą właścicieli.

Ślady wpływów rzymskich w Świdnie już wyjaśniliśmy, no i wspominaliśmy wcześniej o tych początkach pisanych, które pojawiają się w Świdnie. No i tutaj jest taki dylemat, bo w większości ogólnodostępnych źródeł internetowych pierwsza zmianka pojawia się pod koniec XIII wieku, czyli w 1296 roku. No ale okazuje się, że to chyba nie jest do końca prawda, jest tutaj jakaś pomyłka, bo to może być 100 lat, ale później. No tak, jest pewien tutaj kłopot z tym. Oczywiście w XIX wieku powstała taka publikacja dotycząca kościoła w Olesznie, gdzie też okolica jest rozpracowywana, dlatego że Świdno między tym Chotowem a Olesznem położone też początkowo należało do parafii w Chotowie, a później dopiero do parafii w Olesznie.

Natomiast wydaje mi się, że skoro w różnych naukowych publikacjach nie spotkałem się z tą datą 1296, a jest data 1396, no to do rozważenia jest to, chyba że czegoś nie wiem, co przecież może się zdarzyć. Ale na pewno jest ta wzmianka z XIV wieku, z końca XIV wieku. Tym bardziej, że my tutaj mamy w ogóle problemy, jeśli chodzi o Chotów, bo najlepiej by było, gdyby tutaj parafia ciągle istniała, to wtedy te źródła byłyby pełniejsze. A ponieważ nawet śladu nie ma po kościele w Chotowie, który jeszcze Był kościołem, do którego, jeśli chodzi o parafię, należało Świdno na początku XVI wieku.

A nawet jak już potem wybudowano kościół w Olesznie, ten istniejący do dzisiaj, to on był długo traktowany jako kościół filialny kościoła w Chotowie. I dopiero na stałe proboszcz do Oleszna przybył w XVIII wieku. A wcześniej rezydował cały czas w Chotowie, mimo że tam już nieustannie mówiono o tym, że kościół jest już tak zniszczony, do niczego się nie nadaje. No ale jednak ta parafia istniała. No i dopiero pod koniec XVIII wieku kościół w Chotowie uległ takiej destrukcji, Nie wiemy, jak on nawet dokładnie wyglądał i w związku z tym właśnie jest ten problem dotyczący takiego szerszego tła, jeśli chodzi o źródła choćby dotyczące życia religijnego i tej przynależności parafialnej.

Ileż razy my się odwołujemy do tych ksiąg mówiąc, że w tej księdze to to, a w tamtej księdze to coś innego, a tymczasem wszyscy nie możemy sobie tego przeczytać. Więc też te elementy w życiu są ważne i to też jest jakieś zadanie, które trzeba podjąć, wcześniej czy później. No i właśnie mamy ten fragment, który dotyczy parafii w Chotowie. To jest początek XVI wieku i mimo, że prawdopodobnie już w XIV wieku kościół w Chotowie istniał, To już były te problemy dotyczące zniszczenia tego kościoła i przenoszenia ośrodka ciężkości w tej okolice w stronę Oleszna. Trudno powiedzieć jakie były dokładnie przyczyny. Oczywiście tutaj dużą rolę też w pewnym momencie zaczął odgrywać oprócz rodu Odrowążów.

A w samym Chotowie to oczywiście Chotowskich, którzy tutaj gospodarowali, zaczął odgrywać ród szafrańców, tych słynnych przedstawicieli rodziny, którzy związani byli z naszą reformacją. No i oni właśnie w oparciu o Secemin, Włoszczowe, Oleszno między innymi, tworzyli taki potężny obszar swojej własności. I rzeczywiście w okresie panowania Władysława Jagieły należeli do elity można władczej w naszym kraju. Piotr Szafraniec, zwany starszym, to był jeden z najważniejszych doradców królewskich i on położył podwaliny pod potęgę rodu. Potem kolejni przedstawiciele tej rodziny, tam się bardzo często powtarzało imię Piotr, więc mamy numerację, żeby to ułatwić, o którego Piotra chodzi.