Świdno w gminie Krasocin

Chociaż oczywiście też musimy pamiętać, że ten kontekst taki osadniczy jest tutaj troszkę szerszy niż tylko Świdno i Wola Świdzińska. Ponieważ i w tym przypadku Woli Świdzińskiej też wspominaliśmy o Olesznie oraz o Chotowie. Czyli akurat Oleszno patrząc od strony Świdna za Wolą Świdzińską, a Chotów patrząc od strony Świdna no przed Świdnem. I to jest taki teren, gdzie rzeczywiście można tak mówić, że bardzo mocno ze sobą jest powiązane. Skomplikowane dzieje choćby budowli sakralnych, Legendy różnego rodzaju. Wszystko to dzieje się na tej przestrzeni właśnie. Więc gdy mówimy Świdno, to musimy mieć świadomość, że te powiązania są znacznie szersze. Zresztą one też dotyczą właścicieli.

Natomiast wydaje mi się, że skoro w różnych naukowych publikacjach nie spotkałem się z tą datą 1296, a jest data 1396, no to do rozważenia jest to, chyba że czegoś nie wiem, co przecież może się zdarzyć. Ale na pewno jest ta wzmianka z XIV wieku, z końca XIV wieku. Tym bardziej, że my tutaj mamy w ogóle problemy, jeśli chodzi o Chotów, bo najlepiej by było, gdyby tutaj parafia ciągle istniała, to wtedy te źródła byłyby pełniejsze. A ponieważ nawet śladu nie ma po kościele w Chotowie, który jeszcze Był kościołem, do którego, jeśli chodzi o parafię, należało Świdno na początku XVI wieku.

Ale potem okazało się, że trochę do odrodzenia rodziny przystąpił Piotr VI, który właśnie bardzo mocno też ze Świdnem jest związany, bo tu występuje jako właściciel, później jego żona też jako właścicielka. I z tego okresu, kiedy oni tutaj gospodarowali, właśnie mamy też informacje dotyczące tego, jak tutaj sytuacja wyglądała. W samym Świdnie, czyli między innymi właśnie mamy zapiski dotyczące Regestru Poborowego Powiatu Chęcińskiego z 1508 roku. No i gdy wtedy zmarł Piotr VI, a większą część majątku, jeśli chodzi o Świdno i okolice, w tym Oleszno, Wolę Świdzińską, Chotów przejęła po jego śmierci jego żona.

Zofia Szafraniec. To wtedy właśnie w tym 1508 roku wiemy, że Świdno miało trzech kmieci na pół łamkach. Jeden łam był pusty i był jeden zagrodnik. No więc może to nie jakaś taka potęga, ale jednak jakoś już wioska była zorganizowana. No i potem, jeśli mówimy o tej księdze uposażeń, to już mamy troszeczkę więcej informacji, bardziej takich szczegółowych, ponieważ sytuacja wyglądała wtedy w ten sposób, że należało Świdno do parafii Chotów, chociaż sam kościół wtedy już był czasowo przeniesiony do Oleszna, tak wynika z zapisków właśnie w tej księdze uposażeń. Czyli kościół był przeniesiony, ale parafia ciągle była jeszcze w Olesznie.

Z racji posagu Zofii 400 grzywien i darował 35 grzywien na królewskiej wsi w okolicy Proszowa. Uczynił to za swoich siostrzeńców Jana i Stanisława Zesprowy, którzy byli dzierżawcami Opoczna, a byli szwagrami właśnie Piotra, czyli braćmi Zofii. No i w związku z tym te powiązania tutaj tak widzimy. To małżeństwo. Doczekało się czwórki dzieci, które dożyły późniejszego wieku, a nie zmarły w dzieciństwie. Był Piotr, kolejny właśnie. Była Barbara, Urszula i Zofia. Zofia często też się to imię powtarza u szafrańców, więc czasami trzeba uważać, jak to jest. Po śmierci Piotra w 1508 roku, jak mówiliśmy, Zofia właśnie przejęła Świdno między innymi, bo też Chotów, Oleszno, Wolę Świdzińską.