Popowice w gminie Oksa
Miejscowość położona jest nad malowniczą rzeką Nidą. Pierwsze wzmianki pisane pochodzą z XIV wieku, kiedy pojawia się w dokumencie króla Kazimierza Wielkiego, który przekazuje ją proboszczowi małogoskiemu. Własnością duchownych pozostała do XIX wieku. Wioska pojawia się również w akcie lokacyjnym prawa niemieckiego wydanym przez króla Władysława Jagiełłę. W jej historii przewija się także wątek związany z Mikołajem Rejem. Do Popowic, w gminie Oksa zapraszają Cezary Jastrzębski i Robert Szumielewicz.
No ale mamy potem właśnie ten bardzo też ciekawy epizod dotyczący Mikołaja Reja, ponieważ on w dużej mierze wiąże się z takim pojęciem dawno używanym, z frymarczeniem. Przefrymarczono Popowice, przefrymarczono za czasów Mikołaja Reja i niewykluczone, że właśnie Mikołaj Rej osobiście brał udział w tym frymarczeniu Popowicami. Na czym to polegało? Kolejny pleban, czyli Stanisław Stanisławski, Doszedł właśnie do porozumienia z Mikołajem Rejem, a my znamy Reja nie tylko jako ojca literatury polskiej, ale też doskonałego gospodarza, zwolennika również reformacji, ale też takiego, który dbał o poszerzenie tej swojej majątności. I właśnie kupował, zamieniał, przejmował różnego rodzaju majątki w okolicy Oksy i Nagłowic, no i ta jego fortuna rzeczywiście...
Wspaniale się rozwijała. I ponieważ część Popowic graniczyła zestawem Reja w Oksie, więc on porozumiał się ze Stanisławem Stanisławskim, tym plebanem małogorskim, że nastąpi zamiana gruntów. Czyli, że część tych Popowic przejmie Rej. Oczywiście nie było to takie proste. Umowa między nimi to było jedno, ale najpierw musiał Rej uzyskać w ogóle zgodę królewską, bo pamiętamy, że to był dokument królewski, nadanie wsi królewskiej. Popowice, czyli musiał się zwrócić do króla Zygmunta Augusta jako kolatora kościoła małogoskiego o zezwolenie na zatwierdzenie tego kontraktu i zezwolono na to na Sejmie w Piotrkowie, a więc zwróćmy uwagę, o Popowicach mówiono podczas obrad sejmowych w Piotrkowie w 1565 roku, ale to było mało, ponieważ jeszcze trzeba się było zwrócić.
I trudno powiedzieć, czy to była jakaś pomyłka na przykład pisarza, no ale raczej należałoby to chyba wykluczyć, no bo to za poważna sprawa. Czy to rzeczywiście było specjalnie podanie tak wielkiej kwoty, żeby nikt nie śmiał naruszyć tych granic. Niektórzy twierdzą, ksiądz Jan Wiśniewski, który też tę sprawę opisywał, że to dla żartu tak zapisano, no ale dla żartu takie wielkie kwoty, jeśli ktoś naruszy, potem jednak nie dla żartu musiałby zapewne zapłacić. W każdym razie znowu mamy coś intrygującego, co dotyczy naszych Popowic. No i właśnie to frymarczenie, ponieważ okazało się, że z nieznanych powodów raptem ksiądz Stanisław Stanisławski przestał być plebanem w Małogoszczu. Pozbawiono go tych plebańskich uprawnień.
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.