Popowice w gminie Oksa
Miejscowość położona jest nad malowniczą rzeką Nidą. Pierwsze wzmianki pisane pochodzą z XIV wieku, kiedy pojawia się w dokumencie króla Kazimierza Wielkiego, który przekazuje ją proboszczowi małogoskiemu. Własnością duchownych pozostała do XIX wieku. Wioska pojawia się również w akcie lokacyjnym prawa niemieckiego wydanym przez króla Władysława Jagiełłę. W jej historii przewija się także wątek związany z Mikołajem Rejem. Do Popowic, w gminie Oksa zapraszają Cezary Jastrzębski i Robert Szumielewicz.
No i w tej księdze są zapiski dotyczące Popowic, należących oczywiście cały czas do parafii w Ciernie. No i wynika z tego, jak wioska była doskonale urządzona. I z tego dokumentu Jana Łaskiego wynika, że w Popowicach znajdował się folwark, młyn, pasieki, łąki, lasy, że były też pobierane czynsze i robocizny. Z 11 łanów kmiecych, zwróćmy uwagę na to, że często wspominamy o tym, że wioska miała 2, 3, 4 czy 6 łanów, a tutaj było aż 11 łanów. I z tych jedenastu łanów kmiecych płacili proboszczowi po trzy fertony. Przypomnijmy, że ferton, inaczej wiardunek, to czwarta część grzywny. Grzywna miała czterdzieści osiem groszy, czyli ferton to jest dwanaście groszy, przy czym nie jest to moneta liczalna.
To jest tylko moneta w obrachunkach dotyczących kar sądowych albo danin. Więc nie było takiej monety Ferton, ale posługiwano się miarą takiej wielkości. Więc płacili po trzy Fertony, po dwa kapłony, trzydzieści jaj. Z karczmy dawano jedną grzywnę czynszu i z młyna seksagenę. Seksagena to znowu miara czynszu, ale głównie właśnie w przypadku dziesięcin. I to była wielkość sześćdziesięciu groszy, czyli więcej niż grzywna. Także widzimy wyraźnie, jak wioska była wspaniale urządzona, co poświadcza dokument, rejestr poborowy z 1540 roku. Wtedy też mamy informacje dotyczące Popowic, że było tutaj wówczas siedmiu kmieci na małych kawałkach ziemi.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.