Wiślica. Płyta orantów
Ślady pochówków zmarłych na ziemi świętokrzyskiej sięgają czasów pojawienia się tu człowieka, czyli około 300 tysięcy lat temu. Przez epoki i wieki tradycje grzebania zmarłych i obrzędy z tym związane się zmieniały aż do czasów wczesnego średniowiecza, gdy pojawiły się pierwsze napisy nagrobne. Dotyczy to unikatowej na skalę europejską płyty orantów w Wiślicy.W kolejna podróż śladami pochówków zapraszają Cezary Jastrzębski i Robert Szumielewicz.
Archeologowie omawiają pochówki z epoki Neolitu, w tym megality i megaaksylony, a także kultury pucharów lejkowatych i amfor kulistych.
Archeologowie opisują kulturę ceramiki sznurowej, a następnie przejście do kultur złockiej i mierzanowickiej, w tym pochówki i dary grobowe.
Archeologowie omawiają kulturę trzciniecką, a następnie przejście do Pełczysk, gdzie badania wskazują na poświadczenia kultury celtyckiej.
Archeologowie analizują pochówki z wczesnego średniowieczu, w tym ślady pochówków odrzuconych, a także kontynuują omówienie kultury przeworskiej.
Archeologowie podsumowują omówione kultury i pochówki, podkreślając ich znaczenie dla historii Świętokrzyskiego.
Rozważania nad pochówkami w Stryczowicach i Sandomierzu, zapisane w formie cmentarzy odrzuconych, a także praktyki antywampiryczne datowane naXI wiek.
Opis najstarszej płyty orantów w Wiślicy, jej znaczenie dla historii i symbolika postaci na płyty.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W kolejna podróż śladami pochówków zapraszają Cezary Jastrzębski i Robert Szumielewicz.