Klasztor w Imbramowicach cz. 3
Klasztor sióstr Norbertanek obchodzi jubileusz 800 – lecia istnienia. Zanim jednak stanął tu klasztor, miejsce to kryło dawne grodzisko, owiane tajemnicą i legendami, z których jedna łączy się z postacią założyciela zakonu norbertanek. Na początku XVIII wieku miał tu miejsce tragiczny w skutkach pożar. Zakonnice zapisały się w historii Polski, biorąc udział w wydarzeniach Insurekcji Kościuszkowskiej. Do Imbramowic zapraszają Cezary Jastrzębski i Robert Szumielewicz.
Zostali natomiast zakonnicy, czyli Norbertanie. O tym wspominaliśmy, że równolegle funkcjonował klasztor męski. I wiemy, że to trwało dość długo, bo dopiero w 1485 roku zakonnice wróciły do Imbramowic, czyli niemalże cały XV wiek tutaj nie było zgromadzenia żeńskiego. Jan Długosz wspominał o tym, że było tutaj dwóch, trzech zakonników, czyli Norbertanów, ale że oni prowadzili niezbyt takie zgodne z regułą życie zakonne i że powinni bać się kary Bożej za to, że od tej reguły odchodzą. Dlatego taki interesujący i ważny motyw, który oczywiście wiązał się też z dobrami i z tym przejęciem dóbr, uposażeń klasztoru tego żeńskiego i z różnego rodzaju perturbacjami związanymi z tym właśnie XV wiekiem.
Ale zakonnice wtedy postanowiły wzywać opieki Matki Bożej. Modliły się i miały nadzieję, że może to się skończy nietragicznie. I rzeczywiście nie skończyło się tragicznie, ponieważ nadjechał w tym czasie Człowiek, o którym myśmy wspominali, kiedy mówiliśmy o bitwie pod Imbramowicami właśnie w czasie powstania styczniowego, czyli książę Szachowski dowodzący oddziałami rosyjskimi. I on spowodował, że kozacy odstąpili od swojego planu, czyli siostry ocalały. Dlatego też... Do dzisiaj, 16 sierpnia, czyli to jest ten następny dzień, obchodzi się rocznicę cudownego ocalenia klasztoru, czyli 15 sierpnia po mszy świętej znosi się obraz Matki Bożej Bocheńskiej i umieszcza w ołtarzu bocznym w kościele.
To wszystko powoduje taki wielki przepych, w którym musimy skoncentrować się na niektórych elementach. Dlatego zacznijmy od ołtarza głównego, który jest trochę nietypowy, ponieważ prezbiterium ma taki ambit, czyli obejście i w tej części prezbiterialnej widać wyraźnie, że ołtarz znajduje się bliżej nas, natomiast potem jest taka wnęka i obraz ołtarzowy przedstawiający Chrystusa jako dobrego pasterza znajduje się w części zakrystyjnej już, czyli widać taką perspektywę. I tam znajdują się też dwa ołtarze z tej części niewidoczne, czyli ołtarz z obrazem Matki Bożej i drugi ołtarz z obrazem św. Gertrudy. Natomiast na pewno zwrócimy uwagę na podstawę ołtarza, na której znajduje się cyborium w kształcie Bazyliki Watykańskiej, a przed tym cyborium jest obraz Jezusa cierpiącego.
Oczywiście zapraszamy do Imbramowic, choćby niech taką okazją będzie ten jubileusz 800-lecia Klasztoru Norbertanek. No ale niestety czas nas goni i tak jak się obawialiśmy, wszystkiego nie zdążymy powiedzieć. A tymczasem oprócz tego, o czym do tej pory mówiliśmy, na pewno warto też zwrócić uwagę, bo to przyciąga. Wzrok. Oprócz tych, o których mówiliśmy, jeszcze cztery duże obrazy ołtarzowe, czyli przyjęcie reguły przez św. Norberta i św. Annę Samotrzeć, to mamy po lewej stronie, a po prawej stronie jest obraz Matki Bożej ze św. Kajetanem, a bliżej nas śmierć św. Józefa. Interesujące są również cztery takie elementy, które uznalibyśmy za ambony, ale jedna jest ambona, a trzy podobne do niej balkony.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.