Naczynia, które się nie kończą (09.11.2025)

Przy ostatnim naczyniu powiedziała do syna, podsuń proszę następne. Ponieważ, nie wiem, czy wy czytaliście w tym tekście stylistykę i to, co jest napisane, dostała flakonik. Natomiast naczynia były o wiele, wiele większe. I z tego małego flakonika wydarzył się cud. Wylewała się oliwa do tych wielkich naczyń bez końca. Natomiast powiedziała, i tutaj jest podsumowanie tej historii, podsumuj proszę następne naczynie. Lecz jeden z ich synów powiedział, więcej naczyń nie ma. Tu tak grzecznie byłoby powiedzieć mamo. Wtedy też z flakonika przestała wypływać oliwa. Poszła więc i opowiedziała o tym mężowi Bożemu, czyli prorokowi Elizeuszowi. A on na to idź, sprzedaj oliwę i spłać dług.

I zmienić przede wszystkim nasze myślenie na temat Bożych możliwości dla naszego życia. Są takie momenty, I to jest mój punkt pierwszy. Zacznij od tego, co masz. Bo są takie momenty, kiedy naprawdę czujemy, że skończyło się wszystko, tak? Kończy się nam cierpliwość. Oj, to w tym kościele wiemy. Kończą się siły, kończą się pieniądze, kończy się nadzieja często dla wielu ludzi. Wtedy czujesz w klatce piersiowej, ja często to czułem, niepokój w żołądku, w klatce. Coś się skończyło, czegoś nie mam, czegoś nie jestem w stanie zrobić, mieć tego więcej. To jest takie drżenie całego ducha, całego ciała. Taka cicha panika. A Boże, już nie dam rady. Pamiętam, jak miałem z Igą którąś próbę zajścia w ciążę.