Wawrzyniec Rymkiewicz vs Jan Maciejewski: NADCHODZI NEOPOGAŃSTWO? | #KulturaPoświęcona

to w tej dzisiejszej nauce, albo w jej takiej sparadiowanej, zwulgaryzowanej wersji scjentystycznej, no to to robi różnicę, to znaczy wymiar ten, prawda, boski, duchowy, teologiczny został, moim zdaniem, w dużej mierze, prawda, wygnany. Była taka, przepraszam, anegdotka, nie wiem, czy Państwo jeszcze pamiętają, sprzed kilku lat, bohaterem jej był Marek Migalski, który się śmiał, bo tam był spór o status teologii na wydziale Uniwersytetu Śląskiego i Marek Migalski mówił, no ale to jest oczywiste, że trzeba tę teologię wyrzucić, bo przecież co, będziemy dyskutowali o wymyślonych stworach na Uniwersytecie? Drodzy Państwo, to jest niepoważne. A propos dotyczącego tego wydźwięku, I do czego zmierzam z tym odwołaniem się właśnie do tej etyki i do tej fizyki, bo mam wrażenie właśnie, że to już robi różnicę, a jednocześnie dalej ten potencjał takiego pragnienia całościowej opowieści bez Boga w tej nauce się pojawia, tak jak ją Janek zrekonstruował, bo ja z Jankiem i z tą wizją kierunkowo się zgadzam i jestem ciekaw, jak pan profesor na to spogląda.

Mamy się na przykład w socjologii czy psychologii. Mamy Williama Jamesa, ojca psychologii, który był bardzo pozytywnie nastawiany do religii. Mamy... W socjologii nie. Mamy Maxa Webera czy Durkheimer, którzy również nie... oni bardzo ściśle analizowali religię, natomiast jej nie demaskowali. Demaskowanie religii to jest dopiero Mareks, czy późniejsze. Czyli jakby... Ale na przykład również mamy we współczesnej psychologii, czy antropologii, mamy teorię fundamentów moralnych, czy mamy na przykład nową antropologię ewolucyjną, które są bardzo życzliwie nastawione do religii. Więc jakby chodzi o to, żebyśmy nie tworzyli takiego obrazu, że cała psychologia, czy socjologia... rozmontowują religię, no i gdzieś, a może pewne konkretne nurty i pewne jakieś konkretne wielkie postacie, no i kogo w to wskazać.