Wawrzyniec Rymkiewicz vs Jan Maciejewski: NADCHODZI NEOPOGAŃSTWO? | #KulturaPoświęcona

Bóg umarł, niech żyje psychologia. W dzisiejszym odcinku Kultury Poświęconej zastanawiamy się, czy miejsce tradycyjnej religijności zajęła psychonalityczna kozetka. Rozmawiamy także o współczesnym powrocie pogaństwa oraz nauce, która dla niektórych ma dziś status równy wyrokom bożym. Dzisiejszy odcinek jest odcinkiem wyjątkowym, bo nagranym w trakcie pierwszej edycji Festiwalu Kultury Poświęconej Dialogi Postchrześcijańskiej. Nie udałoby się nam dotrzeć do tego miejsca w rozwoju podcastu, gdyby nie fantastyczna ekipa naszych macenasów i patronów. Za ich stałe i konsekwentne wsparcie, jak zawsze, kłaniamy się w pas. A link do naszego patronajta znajdziecie w opisie filmu. Ja nazywam się Piotr Kaszczyszyn i zapraszam na nowy odcinek Kultury Poświęconej. Audycji Klubu Jagiellońskiego na czasy postchrześcijańskie, które chcą, ale nie potrafią zapomnieć o boku.

Tu się odbywa ten spór, nie na poziomie tego, komu gdzie będzie lepiej. Bo to jest jakby takie myślenie, które pogrążyło chrześcijaństwo w Polsce na przykład, które chciało się stać atrakcyjne i dokonało w ten sposób samobójstwa. To jest w ogóle fascynujące, nawiązując do tego filmu, który teraz święci jakieś niesamowite triumfy o ministrantach, prawda? A propos potrzeb psychologicznych, mi się to przypomniało, że to jest kolejny taki film po Bożym Ciele, w którym... w którym reżyser poszukuje jakiegoś prawdziwego chrześcijaństwa przez wyjście z sakramentu, przez wyjście z logiki sakramentalnej. W Bożym Ciele to się dokonywało w tym, że mieliśmy prawdziwego księdza dzięki temu, że on nie był księdzem, że pominęliśmy ten etap sakramentalny. I tylko był właśnie jakimś liderem wspólnoty, który sprawiał, że ludzie fajnie czuli się w kościele.