Ks. Piotr Pawlukiewicz - O co tak naprawdę chodzi w chrześcijaństwie-

Zostaje jak jakaś atmosfera nad całym światem i my tutaj teraz, zgromadzeni w św. Annie w Warszawie, realnie słuchamy Chrystusa, realnie Go tutaj mamy w naszych sercach. Podobnie na mszy świętej w Ontario czy gdzieś w Kopenhadze. Jest wszędzie obecny Chrystus, z którym można nawiązać kontakt mistyczny wręcz. Tylko od razu przypomnę dzisiaj słowa z drugiego czytania. Niech Bóg da wam światłe oczy serca. Chrystusa się doświadcza nie zmysłami, nie intelektem, a tam gdzie ja jestem sobą. Jeśli to miejsce we mnie jest wolne od kłamstwa, jeśli ono jest czyste, dotykamy się żywego Chrystusa. I proszę nie pytać jak to się czuję,

Będę uporczywie dążyć do tego, że któryś mi kiedyś w końcu wyjaśni coś. Uporczywie zmienię książkę, uporczywie zmienię grupę, konferencję. Proszę pamiętać, co jest napisane w Ewangelii św. Jana w XX rozdziale. I wiele też innych znaków uczynił Jezus przed oczami uczniów swoich, które nie są zapisane w tej księdze, a te są zapisane, abyście, uwaga, a te są zapisane, abyście uwierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Bożym. To nie jest napisane, Pismo Święte zostało napisane po to, żebyście ludzie zrozumieli, żeby wam się wyjaśniło i żebyście już żyli w spokoju, że wszystko jest jasne. Abyście uwierzyli. A wiecie, że w terminologii biblijnej wierzyć to nie jest uznać intelektem, że Bóg jest Bogiem, tylko żyć po Bożemu.

Odległe słowa wieczność było na wyciągnięcie ręki. My wciąż czekamy na nią, ale nie wiemy, za czym tęsknimy. Bóg od czasu do czasu uchyla rąbek tajemnicy i wtedy wpadamy w zachwyt. Tylko ludzie dobrzy i radośli mogą świadczyć o Jezusie, czynić niebo na ziemi. Będziecie moimi świadkami w Jerozolimie i po całej Judei i w Samarii i aż po krańce ziemi. Dlatego, proszę Państwa, mimo różnych kryzysów, napaści i słabości świeckich i nas kapłanów, jestem spokojny o Kościół, bo jest taka studentka w Gdańsku na Politechnice, bo jest taka kobieta w Hercegowinie, ona nie pierogi, a świece rozdaje po 2 euro, bo jej Maryja kazała dawać te świece, bo są tacy studenci, Państwo chodzicie do św. Anny,