STUDIO 96.0: Pola Rise

Masz na koncie nominację do Fryderyków, płytę z australijskim artystą Andym, a teraz debiutujesz tak naprawdę w języku polskim. Zapraszasz nas do swojego interdyscyplinarnego konceptu artystycznego. Bardzo w ogóle mi się to stwierdzenie podoba. Już tak sobie pomyślałem, jakby cię ktoś z rodziny na przykład zapytał, Paulina, a co tam nowego, nie? A ty mówisz, tam ciociu, interdyscyplinarny koncept artystyczny, co ty na to? No tak, no brzmi ambitnie, to na pewno. No tak, ale trochę tego się nie da inaczej określić, bo na cały ten projekt składa się tak dużo elementów. No i z każdej możliwej dziedziny właściwie, bo i wideo, i audio, i książka, i metaweryzm, więc jakby tego jest bardzo, bardzo dużo.

Bardzo bym chciał, żebyśmy dotknęli każdej z tych dziedzin. Paulina Miłosz, czyli Pola Rise. Bardzo mi miło. Cześć raz jeszcze oficjalnie. Cześć, cześć. Zanim pogadamy o najważniejszym, czyli o płycie, książce o tym projekcie, to tuż przed wejściem do studia jeszcze przewijałem sobie Google, bo ja bardzo lubię wpisywać, chociaż jestem blisko z artystą, na przykład słuchając twórczości od lat, ale lubię sobie wpisywać tak w Google, zobaczymy co wyskoczy. I jakby to nie jest informacja żadna taka ukryta, ani z kolorowych portali. Ty skończyłaś dziennikarstwo. Tak, skończyłam. I teraz mi głupio, bo może to ty chcesz zaproponować pytania, Pola? Nie, zupełnie nie. Ja zresztą skończyłam dziennikarstwo na specjalizację PR i marketing medialny, więc z tym pisaniem było różnie.