STUDIO 96.0: Pola Rise

Pandemia, której możemy się czepić absolutnie, jeśli chodzi o tę płytę, była czymś, co pomogło wielu, ale tak naprawdę bardzo dużo też napsuła. Wnikając w ten świat, który budujesz, a raczej odwzorowujesz, bo to przez co przechodzą bohaterowie, wydarzyło się w wielu głowach. Mówię tu o książce. Możemy się też czepić oczywiście płyty jako twoich osobistych doświadczeń. Podejmujesz jeden z takich ważniejszych tematów, czyli wirtualny hejt, presja, popandemiczna współczesność, zagubienie, samotność, depresja. Jak według ciebie teraz wygląda świat w marcu 2023? Ja nie wiem, czy pandemia go trochę uspokoiła. Myślę, że już jesteśmy znowu na tym samym etapie trochę, co wcześniej, co przed pandemią.

Natomiast tak, ja nie jestem fanką, nie lubię, jak mnie ktoś podsłuchuje, aczkolwiek zawsze wyrażam na wszystko zgody, bo jakby ja nie wiem, czy jestem jakąś osobą, która jak się ją podsłucha, to czegoś się ciekawego dowie. A poza tym, błagam cię, kto by czytał te wszystkie teksty tam, zanim klikniesz zezwól na wszystko. Ja klikam, żeby szybciej, zawsze zezwól na wszystko. Twoja płyta, twoja książka jest niejako opisem pandemii. Wracając do niej, jak ty ją wspominasz? Pandemie? Tak. No, nie jest to popularne, ale ja w momencie, kiedy ogłosili to, że nie można wychodzić z domu i trzeba się izolować, to ja odetchnęłam z ulgą, bo ja już jakby byłam wtedy w tym swoim trochę odseparowaniu i miałam bardzo duży problem z ciągłym odmawianiem, że nie wyjdę, nie pójdę, tłumaczeniem się, a tutaj miałam taki moment, że spoko, że nie muszę się nikomu tłumaczyć, mam taką bardzo dobrą wymówkę i...