Misja specjalna: GROT

Doszukano się nawet tropu, który wiódł do narzeczonego córki generała, Ireny Roweckiej. Narzeczony nazywał się Zbigniew Tumidalski. Skusiły go pieniądze, twierdzi Paweł Wieczorkiewicz. Dodawał do tego komentarz, według którego Niemcy wcale nie byli zadowoleni z aresztowania Grota. W artykule na stronach Rzeczypospolitej czytamy. To wcale nie był dla nich, tak jak my twierdzimy, wielki sukces. Zatrzymanie dowódcy AK, a co za tym idzie zamęt i reorganizacja ugrupowania burzyło bowiem cały system kontroli, jaką Niemcy sprawowali nad podziemiem. Kolejny trop to NKWD i współpracujący z nim wywiad polskich komunistów. W końcu wykluczenie Grota z konspiracji i paraliż AK był jak najbardziej na rękę Gwardii Ludowej i stojącej za nią NKWD.

Ludzie mają tendencję do szukania prostych i klarownych odpowiedzi. Tymczasem w historii Grota-Roweckiego takiej odpowiedzi, zdaje się, nie ma. Odtwarzając ostatnie dni generała na wolności, tylko zbliżamy się do wersji rzeczywistej. Nigdy jej już jednak nie poznamy. Nie możemy zapomnieć, że to tylko hipoteza. Zatem co działo się ze Stefanem Roweckim w ostatnich dniach czerwca 43 roku? Zeznania różnych świadków wskazują na to, że nad rozpracowaniem generała Grota pracowały dwie grupy, jedna związana z Gestapo, druga z NKWD. Nie jest przy tym wykluczone, że dekonspiracja generała nie nastąpiła wcale w wyniku jakiejś misternej akcji wywiadowczej, a zwykłego przypadku. Nieżyjący już dziennikarz Andrzej Gaz zauważył, że Rowecki i przynajmniej dwóch szpiegów NKWD mieszkało na Powiślu.