Jak NAPRAWDĘ wyglądało życie Pirata

Nie ma popularniejszego pirata niż Jack Sparrow i oczywiście to postać fikcyjna, ale piraci z Karaibów i nie tylko istnieli naprawdę. Problem w tym, że ich wizerunek, którym karmiła nas popkultura, zakopane skarby, zew przygody i papuga na ramieniu, to częściej bajka niż odwzorowanie prawdziwych historii. Więc jak naprawdę wyglądało życie piratu? Widzowie tego kanału to ludzie świadomi i ambitni, a jeżeli dbać o swój rozwój intelektualny, to warto, żebyście zadbali też o swój rozwój finansowy. Z tym pomóc Wam może XTB. XTB, tu pracują Twoje pieniądze. Na powstanie pirackiej legendy ogromny wpływ miała książka kapitana Charlesa Johnsona wydana w 1724 roku. Przez długi czas traktowano ją niemal jak kronikę historyczną. Dziś wiadomo, że to niewiele więcej niż fikcja inspirowana faktami czy plotkami obudowana w literacką przesadę.

Co więcej, kapitan Charles Johnson to tak naprawdę ksywka. No bo w sumie nie wiadomo kogo. I współcześni historycy mają wątpliwości, czy ta osoba kiedykolwiek z piratami miała cokolwiek do czynienia. Jednak to właśnie ta książka utrwaliła wiele opowieści o słynnych piratach. Inne legendy, w tym klasyczny motyw mapy prowadzącej do zakopanego skarbu, spopularyzowała późniejsza literatura. I próżno szukać tam wiernego zdarowania życia na statku. No bo prawdziwy pirat znacznie częściej był zmęczonym, ubogim marynarzem niż ekscentrycznym awanturnikiem. Działalność morskich zbójów jest tak stara jak ludzka cywilizacja. Już w epoce brązu źródła wspominają o morskich najeźdźcach. Do najbardziej zagadkowych należą ataki grup określanych współcześnie jako ludy morza, które miały miejsce na Morzu Śródziemnym około XIII wieku przed naszą erą.

Łód miał pozwolić kupić ziemię, otworzyć interes albo zapewnić rodzinie bezpieczeństwo. Dla innych port był tylko miejscem odpoczynku przed kolejnym rejsem. Obie strategie mogły istnieć w tej samej załodze. Ale co z kobietami? Są co prawda takie przykłady jak Anne Bonny i Mary Read, o których istnieniu wiemy chociażby z dokumentów związanych z ich procesami karnymi. Wiemy, że zostały skazane na śmierć, ale udało im się uniknąć natychmiastowej egzekucji przez wzgląd na ciążę. Jednak wiele barwnych szczegółów na ich temat pochodzi z przetoczonej wcześniej książki kapitana Johnsona i niestety nie ma możliwości, by je potwierdzić. Jedno jest pewne. Należały do nielicznych kobiet, które były piratkami. Kobiety bardzo rzadko pełniły funkcje marynackie zarówno na statkach pirackich, jak i tych legalnych. Niektóre ukrywały płeć, inne trafiały na morze w rolach, których dokumenty często nie opisują precyzyjnie.