Mentionsy Mentionsy
KinoTalk
KinoTalk

Digger, Primetime i Latarnie

13.10.2026 ·1 godz 14 min

(00:00) Różne ważne sprawy! (17:19) Primetime reż. Lance Oppenheim(41:57) Latarnie - HBO(1:14:01) Digger reż. Alejandro González Iñárritu Słuchasz KinoTalk – audio-przewodnika po świecie kina i seriali. Rozkładamy na czynniki pierwsze najlepsze filmy, premiery kinowe, klasyki oraz kino niezależne. Jeśli interesuje Cię rzetelna recenzja filmu,analiza fabuły oraz dyskusje o reżyserii i grze aktorskiej to uprzejmie się polecamy. Co tydzień. W każdy wtorek. Masz swój ulubiony film, o którym powinniśmy porozmawiać, temat, zjawisko? Zostaw komentarz lub napisz do nas!

No bo samo nazwisko głównego aktora w tym filmie zbiera tę uwagę. Nawet jak mnie jakieś echo się tam pojawia, to sprawdzałem w piątek o 14 pokaz. 14 to nie jest najbardziej przystępna godzina, powiedzmy sobie. Była prawie cała sala w jednym z kin. Tak, cały weekend ja chciałam się wybrać do kina na Primetime i bardzo ciężko było zdobyć bilet. A na niedzielnym pokazie była sala pełna i zaskoczyło mnie jak pełna młodych ludzi. Rozumiem A24, rozumiem Robert Pattinson, ale no jednak ten temat jest taki wydawałoby się mało chwytliwy jak na niedzielne popołudnie, z czego bardzo dużo ludzi wyszło z pokazu. Naprawdę? Tak, to jest mój największy szok. Ale o tym będziemy sobie jeszcze rozmawiali przy okazji recenzji.

Chris Hansen jest tu głównym bohaterem, który próbuje zmienić oblicze telewizji, a łapią tego predatora. Predatorów. Predatorów, drapieżców, czyli przestępców seksualnych, pedofili, którzy umawiają się z kilkunastoletnimi chłopcami i dziewczynkami, podstanowionymi przez Chrisa Hansena i jego ekipę. I oni, kiedy dochodzi do tego spotkania, wychodzą z kamerą i mówią, dzień dobry, jesteś w telewizji, co robisz tutaj w towarzystwie trzynastoletniej dziewczyny czy chłopaka. I to jest ta opowieść. Opowieść o tym filmie, gdzie główną rolę zagra Robert Pattinson. To jest historia amerykańska, która wydaje mi się ominęła Polskę, bo jednak nikt szerzej nie mówił... Tak jak na szczęście i The Swamp. Trochę jak The Swamp. Albo reality TV o dzieciach, które zostały wrzucone na wyspę, żeby radzić sobie samej.

Jest lepsza scena, jak leży Hansen czy też Robert na łóżku i ogląda Lostów i dostaje telefon i tam się pojawiły Polar Bears. To jest taki kawałek popkultury i historii. To też jest ciekawe, bo pokazuje nam bardzo w Polsce, jak my nie wiedzieliśmy, co się dzieje w Stanach Zjednoczonych, bo wszyscy pamiętamy falę lostów, która oczywiście miała w Polsce przesunięcie praktycznie roczne od premiery... Ponadroczne. Ponadroczne od premiery u nas zagubionych, no ale nikt u nas nie wiedział o takim zjawisku jak Hansen, który konkuruje z polar bears, czyli niedźwiedziami polarnymi, które na tej wyspie razem z dymkiem grasowały. Znaczy też nie ma nic złego w tym, że nie widzieliśmy jakoś niczego szczególnego, ale przypominam, że ta telewizja była tak bardzo raczkująca z tej perspektywy polskiej na amerykańską, że Lostów pokazywała Telewizja Polska.

Pierwszy jej program, to naprawdę były takie czasy jeszcze. Tak, to były takie czasy. I myślę, że dla Amerykanów ten film ma inny kontekst, dlatego zaskoczyło mnie, jak wiele młodych ludzi, co mówiliśmy na początku programu, pojawiło się na... bo mamy weekend otwarcia Primetime i wydaje mi się, że to jest jakiś kazus, taki Timothée Chalamet, który przyciągnął ludzi do kina, jeżeli chodzi o film, jak się nazywał ten film, gdzie on w paletki gra? Marty Supreme. Marty Supreme i tutaj Primetime to wydaje mi się, że Robert Pattinson ma ten sam status, chociaż nie wiedziałam tego o nim. Jeżeli ktoś zawodowo gra w tenisa stołowego i nas słucha, to wiemy, że to jest tenis stołowy. Paletki nie można mówić? To jest zakazane? Rakieta. Wydaje mi się, że wtedy się dostaje paletką w głowę. No dobra. Ja nie wiem nic o paletkach, więc powiedzmy, że... Jeszcze raz to powiem, żeby dostać paletką w łeb.

Tak, właśnie, bo chciałbym wrócić do tego, o czym mówiłaś, że zastanawiasz się, co też ściągnęło tak bardzo ludzi do kina, bo ja też, szczerze mówiąc, się zastanawiałem i być może Robert Pattinson jest jednym z tych powodów, bo on ma swój złoty czas teraz, bez wątpienia, ale druga sprawa... Batman wstrzymał zdjęcia. Szkoda, szkoda, duża szkoda. Ale druga sprawa jest taka, że Robert Pattinson, A24 i właśnie ten VHS-owy retro Vibic wczesnej telewizji, no bo 2000 lata, to są czwarte, szóste powiedzmy, No to dla aktualnego pokolenia dwudziestolatków, ludzi, którzy są może na studiach teraz, no to jest to samo, co dla nas ITsy, jak dobrze rozumiem. No to jest nawet sprzedawane w takiej, na granicy właśnie dwutysięcznych ITsów, bo tutaj ciężko. Bo trochę to wygląda jakby wszystko było kręcone jednak na taśmie, a w 2006 mieliśmy jednak kliki cyfrowe już.

To jak już milenialsi pogadali, to ja powiem tylko jedną rzecz, że Phoebe Bridgers wam coś mówi może? Tak. To jest też powód, dlaczego ludzie idą na przykład do kina, moim zdaniem, bo... Myślisz? No dość długo, dość dużo słyszałem nawet w samej Wenecji jeszcze o tym, że o, to jest ten film z Robertem Madisonem i z Phoebe Bridgers, tylko nie słyszałem tego od osób, które mają w okolicach 40 lat, tylko kogoś, kto ma w okolicach 20 coś, więc tam też się taki Wątek pojawia, no i wydaje mi się, że trochę też ten temat, mimo tego, że może część nie sprawdziła, ale jest jakiś taki ciekawy, że no na co może pozwolić sobie telewizja, na co może pozwolić sobie reality, gdzie są te granice. To są jakieś takie rzeczy, które okej, to już zaraz później przejdziemy do tego, na ile ten film to dobrze robi, ale to też może ludzi jakoś interesować w jakimkolwiek stopniu.

Zresztą nawet w tym filmie pada, że oni tam mają stratę 100 tysięcy na jednym odcinku, a to znaczy, że mogli wydać co najmniej 100 tysięcy na jeden odcinek. Przypominam, że takie programy jak Top Gear miały tam milionowe budżety, z milionów funtów do wydania na odcinek. Pewnie już nie wrócą, ale ten portret tej telewizji wydaje mi się dosyć fascynujący. I on faktycznie jest ATIS-owo, kasetowy, trochę takiej wczesnej cyfry, ale nawet te garnitury, w których chodzi Pattinson są takie moim zdaniem charakterystyczne dla początku lat 2000. Trochę za duże, ale jednak trochę fajne i mam wrażenie, że teraz młodzież mogłaby chodzić właśnie w takich trochę za dużych garniturach, że to jest to, co jest aktualnie cool, że ten sentyment zawsze tutaj wybrzmiewa. Ciekawostką promocyjną jest to, że dystrybutor polski jako część promocji wypuszczał krawaty, które są w Primetime'ie po to, żeby właśnie pokazać jakby... Ciekawe, że nie stringi.

Nie mam takiej głównej myśli, co wydaje mi się może jest uczciwe z perspektywy reżysera. To jest były dokumentalista jednak, więc on rozkłada tę argumentację w filmie dosyć uczciwie. To jest nawet miłe. Ale jest coś z dramy w tym filmie, czyli to jak fascynująca jest kariera Roberta Pattinsona, który Nie będziemy tego zaczynać teraz. Ale który tutaj znowu jest obrzydliwy. Nie wiadomo o co chodzi, bo jednak... Sama mówiłaś, że nie wiadomo czy jest obrzydliwy, czy nieobrzydliwy. No i właśnie, ale nie. Ale widać, że się namyśliłaś. Jest nie, ale jest cudowny, jeżeli chodzi o fizis jego, że on potrafi być i potrafi się sprzedać jako osoba, która świetnie wyglądała w telewizji i uwiodła miliony Amerykanów, a z drugiej strony jest coś w nim śliskiego.

Albo ptaszek. Albo ptaszek, bo taki też się w serialu pojawia. Tą zieloną latarnią przez lata był Hal Jordan i to on jest powiedzmy, że jednym z dwóch głównych bohaterów, czyli ten Stara latarnia i jego stażysta, który jest pod jego skrzydłami. Aktualnie myśli się, że to będzie on następną zieloną latarnią, czyli Jon Stewart. Dwa słowa o aktorach. Aaron Pierre gra młodą latarię, czyli Johna Stewarta. Kyle Chandler gra... Starą latarnię. Czyli Hala Jordana. I rację ma internet, mówiąc, że nie było tak dobrego castingu superbohaterskiego jak Kyle Chandler w roli Starej Latarni od czasów Roberta Downeya Juniora grającego Ironmana. No ja się podpiszę też pod Aaronem Pierrem do tego, bo wydaje mi się, że ten duet jest tutaj fantastyczny.

Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.