Digger, Primetime i Latarnie

Bardzo dobre rzeczy. No i ja dziewiąteczkę dam. Ja dam dziewiąteczkę też. To czas na ostatnią dzisiaj recenzję, czyli na Diggera. Alejandro González Iñárritu z kolejnym filmem, który bardzo przypomina Birdmana, ale o tym jeszcze za chwilę pogadamy. On ma dość długie czasy pomiędzy swoimi filmami. Teraz były to chyba cztery lata od Bardo, tak mi się wydaje. Wcześniej też jeszcze chyba tam jeszcze jakoś tak siedem czy coś w tym stylu. Więc trochę się czeka na te filmy. To była moim zdaniem wyczekiwana dość premiera, więc w ten weekend zaskoczyliśmy się chyba trochę tym, że Primetime jednak w polskich kinach miał swój Primetime, a Digger raczej nie dopisał. No z wielu powodów, chociażby z powodu reżysera, ale też Tom Cruise w roli, która ma być komediowa, która ma być oscarowa w ogóle tak mówiono.

Pamiętam, że dużo koleżanek widziało ten film i było zachwyconych, dotkniętych. I ty też chciałeś zobaczyć. Nie, ja też już go widziałem, ale już wtedy go nie lubiłem. Natomiast ja wiem, że on potrafi tworzyć kino, które może się podobać. Bo na przykład Bumble, który zrobił parę lat później, już o wiele bardziej do mnie trafiał. Później byłem bardzo zadowolony z Birdmana, który jest... Wszelako podobnym filmem do Diggera, ale wydaje mi się, że po prostu jest lepiej zrobiony. Był bardziej aktualny, nie był spóźniony 15 lat i nie miał w sobie tak potwornej dawki publicystyki, która była nieznośna. No i w gruncie rzeczy zjawa, która chyba zasłynęła przede wszystkim tym, że Leonardo DiCaprio dostał Oscara za walkę z niedźwiedziem, czyli najgorszy być może rola DiCaprio, która... To też najmniej zasługująca na Oscara, dostała Oscara i dlatego zjawa chyba przejdzie do historii.

Natomiast to też był jakiś film, który o czymś próbował chociaż opowiadać, ale to jest twórca, który jest bardzo wystawny. Natomiast proszę cię, że bardzo mało wypowiedzenia. No, zależy. Dla mnie Zjawa na przykład była takim filmem, który nie do końca w ogóle cokolwiek mi powiedziała, ale oglądałem go też lata temu, gdy jeszcze byłem malutki też, więc może to jest powód. Ja próbowałem też przejść przez Bardo, to na przykład w ogóle jakoś mnie odrzuciło. Birdman rzeczywiście ma coś do powiedzenia, tylko W Birdmanie też się zastanawiałem, że to jest taki prosty koncept często, znaczy branie rozmowy o sztuce i tam jakby nie masz powiedziane nie wiadomo ile. Bardziej reżysersko myślę, że to jest w taki sposób opowiedziane, że to robi wrażenie, że znowu jest właśnie ta wystawność, że jest jakaś taka skala tego i da się łatwo