Hrabia Monte Christo. 56. Pole lucerny
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!
Kto wie czy, aby nie przypochlebić się ojcu, macosze albo mojemu bratu, też nie zacznie mnie prześladować? No, naprawdę, przecież nie można mnie nienawidzić bez powodu, sam tak mówiłeś. Och, przebacz, zawołała widząc, jakie wrażenie zrobiły na Maksymilianie te słowa. Niedobra jestem. Mówię ci o tym człowieku takie rzeczy, a nawet nie wiedziałam, że tyle mam na sercu. Słuchaj, nie mówię, że nie istnieje ten wpływ, o którym wspominałeś. Może i na mnie on działa. Ale jeśli tak, to działa w sposób szkodliwy i, jak widzisz, wykrzywia nawet dobre myśli. Dobrze, nie mówmy już o tym. Westchnął Morel. Nic mu nie powiem. No i? Widzę, że ci sprawiłam przykrość.
Najdroższy, a czemu nie przypiszesz tego moim modlitwom? Kiedy tam jesteś, modlę się do Boga i Matki już tylko o Ciebie. No tak, od kiedy się znamy, uśmiechnął się Morel. A wcześniej? Okropny jesteś. Skoro nie chcesz mi niczego zawdzięczać, wróćmy do tego przykładu, który sam uważasz za niedorzeczny. No, to popatrz przez szparę. Widzisz? Tam, przy drzewie, stoi mój nowy koń, na którym dziś przyjechałem. O, jaki śliczny! Dlaczego nie przyprowadziłeś go pod bramę? Przymówiłabym do niego, a on by mnie zrozumiał. No, to rzeczywiście dość cenny koń. Wiesz, że mam dość ograniczone środki, a jestem, jak to się mówi, człowiekiem rozsądnym.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!